HOME               OVER ONS               LANDEN MET FOTO’S & VERHALEN               LINKS               CONTACTHOME.htmlOVER_ONS.htmlLANDEN.htmlCONTACT.htmlshapeimage_1_link_0shapeimage_1_link_1shapeimage_1_link_2shapeimage_1_link_3
 

NEW ZEALAND 2004



19 november, We zijn op reis.


Het is zover, we zijn vertrokken, helaas al een eerste tegenslag. De avond voor we vertrokken kregen we een mailtje uit Nieuw-Zeeland dat de camper welke we gehuurd hebben een ongeluk heeft gehad, dus moeten we beginnen met een andere auto.


Maandag morgen 9.00 uur naar Schiphol gebracht door een vriend. Hier aangekomen waren er nog een aantal vrienden en familie die ons kwamen uitzwaaien, tevens wilden ze zo zeker zijn dat we vertrokken. Eerst nog even koffie met gebak en daarna door de douane. Om 13:15 vertrokken we voor een eerste vlucht naar Hong Kong. Dit was wel een enorme zit (12 uur), weinig slapen en veel films kijken.


Aangekomen in Hong Kong zijn we met een ander stel backpackers de stad in gegaan. Even shoppen (NOT) lekker aan de haven gezeten en daarna weer terug naar het vliegveld. We waren zo moe dat we hier nog even hebben liggen slapen.


Om 21:05 zijn we verder gegaan voor de vlucht naar Auckland Nieuw-Zeeland. Ook nu weer 11 uur vliegen, echter waren we zo moe dat we wel konden slapen.


13:15 aangekomen in Auckland, even bellen en een kwartier later werden we opgehaald waarna we met de 4x4WD onderweg zijn gegaan. Wel even wennen dat rijden aan de linker kant maar goed we hebben nog geen deuken.


Eerst zijn we op een camping gaan staan bij Helensville. Hier waren ook de hotspring, een zwembad met bronwater 39 graden. Eerst lekker weken in het zwembad en toen lekker naar bed voor een lange nachtrust. Eerst weer even zwemmen, douchen en daarna door naar Whangarei.


In Whangarei zijn we naar de watervallen geweest en door gereden naar de kust waar we lekker met nog een andere camper aan de zee hebben overnacht. Wel lekker wakker worden hoor aan de zee met helemaal geen mensen om je heen.


Vandaag (19-11) zijn we via de Glowing Worms Caves, waar we lekker gewandeld hebben, doorgereden naar het zeer toeristische dorp Paihia. Hier zitten we NU te internetten en de mail te lezen.


Straks gaan we langs bij een echt Maori huis en daarna een camping zoeken lekker aan de zee. We denken hier 1 a 2 dagen te blijven, relaxen en kanovaren.


Later meer.




19 november 2004


Na het bezoek aan het internetcafé zijn we doorgereden naar het “Waitangi Nationaal Reservaat in zoals de naam het al zegt Waitangi. Het reservaat is een erg mooi park waar o.a. het Treaty House staat. Dit huis heeft een speciale betekenis in de Nieuw-Zeelandse historie. Het is gebouwd door James Busby in 1832. Acht jaar later is er daar het verdrag getekend van Waitangi. Naast deze woning staat het originele ontmoetingshuis van de Maori’s.


Op het park staat ook nog een oorlogskano van 35 meter lang. Het uitzicht in het park, over de baai, was schitterend. .


Na even rond lopen en een appeltje eten zijn we doorgereden naar de Haruru Falls een paar km verderop.


Aan het eind van de dag zijn we op zoek gegaan naar een camping vlakbij het centrum van Paihia. We hebben besloten dat we hier 2 dagen zullen blijven om ook even van de zee en het strand te genieten.


We hebben ook besloten om niet naar het noordelijkste puntje van NZ. Te gaan. Dit is nog 250 km rijden en het enige wat daar te zien is, is een witte vuurtoren op een rots, en aan de westkant het Ninety Mile Beach (oftewel 90 miles hetzelfde ). Alleen hiervoor willen we geen 500 km rijden.




20 november 2004.


Een dagje relaxen. Lekker ontbijten, even door het stadje wandelen en “s middags op  het strand liggen. Een lekker ijsje hoort daar natuurlijk ook bij. 




21 november 2004.


Vandaag zijn we doorgereden naar de westkust. Onderweg in een heel klein plaatsje kwamen we de gele M tegen. Hier hebben we eerst maar even lekker koffie gedronken.


Na de koffie die we al even niet meer gehad hadden zijn we naar het „Waipouara Kauri Forest“ gegaan. Door dit bos gaat een weg van ongeveer 25 km. Alleen er door heen rijden is al erg indrukwekkend. Zoveel verschillende bomen en kleuren hangend over de weg en tientallen meters hoog. Dit is fantastisch. Maar waar het omgaat in dit bos zijn de ontzettende grote bomen. Diameter van z’n 5 a 6 meter breed en 57 meter hoog. Er staan er een aantal verspreidt in dit bos, waar allemaal verschillende wandelingen naar toe gaan. Wat ook een extra dimensie was, was de regen. Een heerlijke geur en een gevoel van een regenwoud, dat was prachtig.


Verder doorgereden naar Ruawai. Onderweg nog even over het strand gereden bij Grageville. In Ruawai zaten we te twijfelen of we er zouden overnachten. Met de komst van een stel fietsers was de keuze makkelijker. Hier met zijn 4-en blijven  en lekker pitten. Oh ja, een gênant detail was de openbare toiletten. Hierin zat 24 uur per dag camerabewaking in, dus niet erg privé.




22 november 2004


Doorgereden naar Auckland. Onderweg een stop gemaakt bij een uitkijkpunt bij een  baai met een erg breed strand. In Auckland waren we eerst op zoek naar een backpackershostel met camping ground. Echter er konden alleen tentjes staan en geen gemotoriseerde voertuigen, maar voor 100 dollar (NZ) kon er wel een plekje geregeld worden.


Dus gingen we verder op zoek naar een camping welke we al snel gevonden hadden met een Nederlandse eigenaar. `s Avonds mochten we zijn computer gebruiken om onze foto’s even te bekijken en kregen we nog koffie aangeboden en lieten zij foto’s van Nederland en hun zoons zien.




23 november 2004.


Ja, dat is het op dit moment. We hebben net te horen gekregen dat we nog 1 nachtje langer op de camper moeten blijven wachten. Hij komt dus donderdag. Leuk vinden we dit niet, we hadden graag verder gegaan. Maar ter compensatie krijgen we deze auto gratis. We krijgen dus voor een week en 1 dag de huur van de camper terug. Dit is toch netjes geregeld. Donderdag rijden we verder zuidwaarts.




24 November 2004


Dagje relaxen op de camping (Auckland) Avondale.




25 november 2004


‘s Morgens vroeg werd de auto omgeruild voor de camper. Na alles over te hebben gezet zijn we verder gereden naar Hamilton. We zijn hier naar het Waikato museum of art & historie geweest. Hier bevindt zich een mooie collectie van het Tainui Maori schatten. De entree was free dus dat was mooi meegenomen.


We vervolgde onze weg richting Cambridge, waar we erg veel paarden ranches tegen kwamen met gigantische stukken grond en mooi stallen.


Uiteindelijk kwamen we in de plaats Matamata, ook wel Hobbiton. Deze naam staat natuurlijk voor het dorp van de hobbits uit de film Lord of the Rings. We hadden in het boek: Guide to locations of L.O.T.R. al gezien dat er van de originele huisjes niet veel meer over was en zagen bij de toer naar Hobbitsland dat de excursie  ook nog eens NZ$ 50 p.p was en dat vonden we te gortig. Toevallig was  er nog iemand op dat moment die wel met de toer mee wilde.


Het was echter de laatste ronde van die dag dus werd de bus gebeld om nog even om te keren. Hier zagen wij onze kans om klaar te staan met  de camper en vervolgens de bus te volgen.


Zo kwamen we achter de locatie van Hobbitland. Op de plek van bestemming was alles afgeschermd privé terrein, dus de poort werd snel gesloten achter de bus. Wij konden er dus niet meer achteraan.


We waren iets verder gereden de berg op om te kijken waar de bus heen ging. Daar stonden ook 2 Duitsers met hetzelfde idee als ons. We hebben hier een tijdje gestaan om de bus te volgen.


Wij zijn verder gereden naar een boer op nr. 632 a/b. Hier hebben we aangebeld en gevraagd of we over zijn land in de richting van de hobbits mochten lopen. Dit vond hij ok. Hij zei: je kunt het proberen het enige wat ze kunnen doen is  je van het erf verwijderen. Hij vond de touroperators ook bastaards, om zoveel geld te vragen.


Dus daar gingen we, heuvels op en af naar de locatie. Dat we het inzicht kregen zagen we dat er nog mensen  liepen. Op dat moment kwam er ook een bus aangereden en helaas voor ons, waren we dus betrapt. De chauffeur ging bellen en al snel kwam er een 4 maal 4 aangereden. Wij doken snel achter de heuvels en wachten af. De bus kwam terug met de toeristen erin naar ons te kijken en te zwaaien. De 4 maal 4 kwam erachter aan en toen zijn we maar terug gelopen. Na enige tijd zagen we de auto en de bus vertrekken.


We zeiden tegen elkaar: nu of nooit en anders krijgen we er vast spijt van.


Dus daar gingen we weer, snel naar de huisjes en niet meer wachten.


We kwamen uiteindelijk op de plaats van bestemming en hebben snel foto’s gemaakt en gekeken. Snel gingen we er weer vandoor voordat we weer gesnapt werden. Eenmaal terug bij de auto hebben we de boer nog even bedankt.


Na dit avontuur zijn we gestopt bij een meer vlak bij Mount Maungaui om hier  te overnachten.




26 november 2004.


Vandaag hebben we in MT.Maungaui de berg beklommen. Op de top hadden we een prachtig uitzicht. Nog even door het stadje heen en toen verder naar Edgecumbe. Hier woont de broer van Elly. (collega van Heerhugowaard) Helaas was deze niet thuis. Hij kwam die avond thuis zeiden de mensen die op dat moment zijn koeien aan het melken waren.


We zijn een stukje terug gereden en hebben aan de zee overnacht.




27 november 2004.


Op tijd aangekomen in Rotorua. ff lekker douchen en ontbeten.


Via het groene & blauwe meer (kleur van het water) zijn we garden naar Buried Vilaage of the Wairoa. Dit is een museum die informatie geeft over de avond voor en na de vulkaan uitbarsting in juni 1886. In het park zijn de resten van o.a. Rotomahana hotel, diverse huisjes en materialen te zien. Je loopt door het park naar de Te Waroa watervallen die 80 meter over diverse rotsformaties naar beneden gaat.


In de middag nog een rondje door het dorp gelopen. Langs de St. Faith’s Anglican kerk met afwerking van Maori invloeden. Hier was  net een bruiloft aan de gang van de lokalen. Velen deden de Maori groet, dat is met de neuzen tegen elkaar even blijven staan.


Vervolgens via het centrum naar het Kuirau park. Dit is een gebied met vulkanische activiteiten en dus een geurige omgeving. (rotte eieren)




28 november  2004.


Tijdens het ontbijt hoorden  we van 2 Duitsers dat er in het meer bij het dorp Maori bootraces gehouden zouden worden. Hier zijn we natuurlijk even gaan kijken. We raakten aan de praat met iemand van de Maorigroep en hij  vertelde ons dat het Maori’s waren die traditional gewoontes aan het oefenen waren. Dit ging gepaard met ritme, zang, kreten en paddle houdingen. Ook stond bij ons op de steiger een Maori krijger, hij gebaarde het een en het ander en blies op de schelphoorn.


Vervolgens zijn we naar Whakarewarewa gegaan. Dit is een dorp in een thermaal gebied omgeven door Maori cultuur. We kregen een Maorishow te zien waar ze uitlegde over de gewoontes van de Maori’s. Dans, gevechtsdans, de Maorigroet ( = elkaar een hand geven en dan 2 keer met de neuzen tegen elkaar) en het gebruik van het houten wapen.


Op het park zijn diverse thermale activiteiten. Kolkende modderpoeltjes, kokende meertjes en de spectaculaire geiser Pohutu. Tien tot twintig keer per dag spuit hij 20 / 30 meter hoog.


Eindelijk de vogel de KIWI gezien. Deze schijnt niet meer in het wild voor te komen. We mochten helaas geen foto’s maken. Wij zoeken naar een klein vogeltje. Is hij toch net zo groot als een kip. Lief beestje.


Verder rustig aangedaan en een paar andere reizigers gesproken.


Morgen gaan we richting Taupo en dan naar Tongariro Nationaal park.


Volgende verslag hierover komt iets later want onze web builder moet zo nodig op vakantie.


Grapje hoor. Rick en Peet, veel plezier!!!!!!!




29 november 2004


Op tijd weer op, douchen en ontbijten.


Op naar Taupo, hier zijn  we eerst naar het internetcafé gegaan, de mail gelezen en alle foto’s op 2 cd’s gebrand. Koffie gedaan bij de gele m en even door het dorpje gelopen.


Boodschappen gedaan en doorgereden richting het Tongariro Nationale Park. Onderweg bij een rest area gestopt om te overnachten.




30 november 2004


Na ontbijt doorgereden naar het park. Helaas was het dramatisch slecht weer. We zijn bij de


i-site gaan informeren naar de trackings in het park.


De tracking die we wilden lopen werd afgeraden omdat het bovenop de berg top 140 km / u waaide en alles zat dicht met wolken en hevige regen en sneeuw.  We moesten de track maar niet doen vandaag en hebben gezegd: morgen maar proberen.


Wel hebben we regenbroeken gekocht voor als het zou blijven regenen. mensen gesproken die een stukje hadden gedaan. Deze raden het af. Veel te koud.


Wel zijn we even bij de watervallen geweest, die gefilmd zijn bij de L.O.T.R. Dat we hier aan kwamen was er 1 min. zon en hebben een foto kunnen schieten.


Weer ergens langs de weg een plekje gevonden om te overnachten. Vroeg naar bed want we wilden vroeg weer op voor de track.




1 december 2004


Bijna Sinterklaas, maar die is hier niet aangekomen, alles heeft met kerst te maken.


Helaas nog meer regen en wind. Nu was de vraag: wel of niet lopen.


We moesten bij deze track een opdracht doen. (alleen bij ons bekend) Dus besloten we de track toch te gaan lopen. Regenkleding, truien, jassen, mutsen en handschoenen aan. Broodjes mee, drinken en spullen (drogen) voor onderweg.


We zijn gelopen naar het punt van bestemming en toen snel weer terug. Het was alleen regen en mist.  Dit hoort eigenlijk ook wel bij dit gebied.  Dus we zagen niet veel onderweg.


Na 5 uur waren we weer terug bij de auto. Snel alles uit en de verwarming op max.


Onderweg gestopt bij Okahune om warme chocolademelk te drinken.


Bij Palmerston North zijn we op een camping gaan staan om de was te doen en om te douchen en te overnachten. Nog even het dorpje ingegaan om te mailen en Fish&Chips te halen voor het avondeten.  Het was genoeg voor 4 personen, dus we zitten weer dicht. Welterusten.




2 december 2004


Na het standaard ochtendritueel zijn we naar Wellington gereden om hier de boot te nemen naar het zuideiland. Aangekomen bij de ferry hebben we direct voor de volgende dag een plaats besproken. Bij de kade waar de boot zou gaan vertrekken hebben we de auto op een parkeerplaats gezet. Ook nu zijn we door de stad gaan wandelen en gelukkig kwam de zon ook weer eens om de hoek kijken.


In de stad hebben we wat gegeten en daarna een café ingegaan om wat te drinken, een  spelletje yahtzee te spelen, en om de batterij van het fototoestel op te laden.


Eenmaal op de parkeerplaats aangekomen, stond er allemaal politie om ons heen en we wilden hier nog wel blijven slapen. We hebben de gok genomen, gordijntjes dicht en slapen.




3 december 2004


Gelukt, ze hebben ons niet uit ons bed gehaald en stonden zo om 6 uur op. Aan de andere kant van de straat was een BP dus hier konden we mooi even naar de wc en koffie en thee halen.


Om half 7  ging de terminal open en konden we onze tandenpoetsen en om 7 uur konden we de boot op.


We hadden de snelle ferry, in 2 ¼ uur waren we op zuideiland. Op de boot hadden we prachtig uitzicht op de haven van Wellington en op de kliffen van de Marlborough Sound bij Picton.


In Picton hebben we info gehaald, boodschappen gedaan en getankt. Via de toeristische route zijn we langs de kliffen gereden, erg veel klimmen en scherpen bochten maar wel met prachtige uitzichten.


30 Km voor Nelson gestopt en lekker het matrasje buiten en zonnen. Hier hebben we overnacht. Een rest area met alleen maar bergen om je heen.


Volgende keer meer.




4 december 2004


Aangekomen in Nelson. Door het stadje gelopen, internetcafé opgezocht en een telefoonkaart gekocht. Ook niet duur het bellen naar Nederland. We moesten Naatje bellen want ze zou vandaag rijexamen doen. GESLAAGD! Gefeliciteerd Naat. Ook zijn we bij de ontwerper en maker geweest van DE RING. Het was een heel klein winkeltje met hele mooie sieraden. Jens Hansen heet het.


(www.jenshansen.com)


Marktje bezocht en boodschappen gedaan.


Aan het strand zijn we op een camping gaan  staan en daar hoorde we helaas dat we niet de zee in konden, omdat het vervuild was. Er was de dag ervoor een bosbrand achter de berg bij Nelson en ze waren met blushelikopter water uit zee aan het scheppen, bij deze actie hebben ze een goedje(??) gemorst, wat niet had mogen gebeuren. We zijn wel even langs het strand gaan lopen waar ze ook aan het kitte-surfen (hoe je het ook schrijft) waren. Lekker even eten, onder de douche en naar bed.




5 december 2004


Helaas, weer niet zo mooi weer en sinterklaas komt hier ook niet langs. Toch gaan we richting het Abel Tasman Nationaal Park. Onderweg bij Moteuka even gestopt bij de i-site voor info over het park. Op een pleintje hiernaast was een marktje. Hier stond een kraam met Hollandse oliebollen en echte filterkoffie. Daar gingen we dus niet aan voorbij, erg lekker die koffie. (bollen niet gehad)


Verder gegaan naar het laatste plaatsje voor het park, Marahau. De regen kwam met bakken naar beneden, dus een uurtje zitten in de bus. Voor de volgende dag hebben we een watertaxi besproken om ons te vervoeren  tot ver in het park. Gelukkig werd het droog en konden we een deel van het begin van de track lopen. Dit was al ontzettend mooi en erg rustig.


We hebben overnacht op een parkeerplaats met een bord “niet overnachten”, dit deden we dus wel en we waren niet alleen.




6 december 2004


Heerlijk geslapen en vroeg op met mooi weer. We boffen.


Om 8.45 uur gingen we (op land) in de boot. Er gingen 10 mensen mee en we werden met trailer en al de zee ingereden. De boot zou ons ver in het Tasman park afzetten maar onderweg liet de schipper ons nog het een en andere zien. Als eerste gingen we naar de gespleten rots. Dit is een enorme steen die precies in het midden kaarsrecht door midden gespleten is en als een bloem open staat. We dachten dat hij ergens anders lag, dus dit hebben we mooi meegekregen. Verder op de route vertelde hij over de baaien en de historie van het park. Oorspronkelijk is het Nederlands grondgebied, maar meneer Tasman heeft dit nooit aangevraagd en hebben de Engelsen het ingepikt. We hebben onderweg nog zeehondjes gezien, erg leuk.


Eenmaal in het park aangekomen begon de trip. Echt fantastische  natuur, steeds weer anders. Zo liep je door de palmen en varens in een tropische omgeving, dan weer in de naaldbossen en later op de kale droge toppen.


Het was wel op en neer, maar je had boven wel erge mooie uitzichten over het park en de baaien.


Op een gegeven moment kwamen we over een touwbrug met een behoorlijke overspanning, wel erg wiebelig maar leuk.


Na ruim 4 uur lopen kwamen we bij de baai waar we opgehaald zouden worden. We hebben hier nog ruim kunnen genieten van het zonnetje en uitzicht.


Eenmaal terug gekomen op de plek waar we begonnen zijn, zijn we met handdoek en zeep de camping opgelopen en even lekker snel onder de douche gegaan. Lekker fris in de auto en doorgereden naar Pohara aan de golden baai. We hebben gestaan aan de haven om te overnachten.




7 december 2004


In de loop van de ochtend zijn we teruggereden naar Motueka. Hier zijn we snel de mail gaan lezen en hebben de foto’s gecontroleerd. Helaas 140 foto’s verdwenen van de harde schijf. Waarschijnlijk is de schijf niet goed. Gelukkig waren het foto’s welke we al op cd hadden staan, dus we konden ze terug zetten. We hebben nu alles 2 keer op de schijf gezet en blijven hopen dat die erop blijven staan.


Via de Motueka vallei, waar Heidi en Peter konden wonen, doorgereden naar Lake Rotoiti. Het was hier erg koud en het barste van de zandvliegen. We werden ook gewaarschuwd voor wespen.


Een stukje terug zijn we op een D.O.C. plaats gaan slapen en ook hier bleven de deuren goed dicht.




8 december 2004


Vandaag zouden we een dag niets gaan doen. Maar helaas lieten de vliegjes ons niet met rust. We gingen verder naar de westkust. Onderweg kwamen we langs de Buller Gorge Swingbridge. Dit is  de langste swingbrug van NZ. (110 meter)


Richting Westpoort gereden en hebben voor 1 van de opdrachten een bedeltje gekocht. (2 kleine kiwi’s) Langs Cape Foulwind en daar gewandeld naar de vuurtoren en toen door gereden naar de zeehondenkolonie iets onder de cape, waar we ook weer illegaal hebben overnacht.




9 december 2004.


We stonden vroeg op en hebben de reis voortgezet naar het zuiden. Als eerste kwamen we in Greymouth. Hier hebben we wat gelopen en een internetcafé opgezocht. We hebben de foto's nu 2 keer gebrand, helaas ging het met de harde schijf nog niet beter maar gelukkig staat alles nu op cd.


Verder gereden naar Roos.  We hadden gehoord dat het een leuk goudzoekersstadje was. Helaas niks aan dus snel weer verder. We wilden niet zo lang rijden vandaag maar we kwamen van het ene  in het andere Nationale park, en daar wilde we zeker niet stoppen in verband met het vliegen probleem.


We hebben overnacht bij Lake Lanthe, 80 km. voor de Franz Jozef Glacier.




10 december 2004


Help!!!


Om 2 uur en om 6 uur al wakker van de muggen in de auto. Ze kwamen waarschijnlijk binnen via de luchtroostertjes. We gingen snel uit bed en reden door naar de Franz Jozef. We moesten even wachten tot de i-site open ging en konden daarna verder met de info naar de camping.


Even lekker langs de warme douche en daarna ontbijten. Lekker rustig aan want het regent pijpenstelen.


Nadat het wat opklaarde zijn we even gaan lopen en hebben een optie op een rondvlucht genomen. Even de was doen en verder lekker niks.




11 december 2004


Gelukkig mooi weer! Wat een bofkonten. (hèhè)


De wekker was vroeg gezet, want bij mooi weer gingen we een heli-flight doen. De hemel was strak blauw dus lekker in het zonnetje. Na wassen en poetsen naar het centrum waar de gletsjer prachtig te zien was.


Na een instructie bij de Glacier Southern Lakes Helikopters gingen we de heli in. Het rondje dat we gingen maken was de Fox / Franz Jozef Twinglacier, with Glacier landing. We vlogen over het forest naar de Fox gletsjer, hier omhoog en boven zijn we geland.


Hier stonden we toch nog lekker  in de sneeuw en hadden prachtig uitzicht over de mount Cook en mount Tasman. (de 2 hoogste bergen op NZ)


Na het nemen van wat foto's vlogen we over het berggebied heen richting de Franz Jozef gletsjer en onderweg vertelde de piloot het een en ander over het gebied. Het skiën en de hutten. De kloven  van de gletsjer zijn groot genoeg om er met de heli in te vliegen. Bij de Franz Jozef gingen we zigzaggend naar benden om alles goed te kunnen zien.


De piloot vertelde ook dat hij hier met de crew van de L.O.T.R. had gevlogen dus dat was wel leuk.


Het was in ieder geval een prachtige ervaring en we hadden dit niet willen missen.


Omdat het weer mooi was zijn we naar de gletsjer gelopen. Heen kregen we een lift van een Israëliër (gelukkig geen bushaltes onderweg) Via de kloof kon je er gemakkelijk komen  en dit was een mooie omgeving. Na een uur waren we bij de gletsjer, erg mooi met blauwe stukken ijs. Hier zijn we even gebleven. Terug naar het dorp kregen we weer een lift van 2 Zwitserse. Op naar de camping.


Voor iedereen die naar NZ gaat, ga hier zeker heen, bij mooi weer moet je zeker met de heli gaan. Nadeel: het is bijna nooit mooi op de bergen dus moet je geluk hebben.




12 december 2004


Doorgereden via de Haast-pas, Wanaka naar Queentown. Werkelijk een geweldig gebied. Dit is gewoon niet op foto's vast te leggen en moet je gewoon zelf bekijken. 


Onderweg gestopt bij een bungyjump en bij een fruitboer.


In Queentown lekker rond gelopen en gegeten. 's avonds zijn we met 2 andere campertjes verder gereden om op een parkeerplaats te overnachten. Het was koud.




13 december 2004


Doorgereden naar  Glenorchy. ( en verder hier is veel gefilmd van de L.O.T.R.) Hier zijn de Misty Mountians, Isengard en Lothlorien. Hier was het elfenbos en de toren van Orthanic. (Het oog) Even koffie gezet en gedronken in Isengard. Het waaide er trouwens vreselijk.


We spraken een dame uit het dorp en ze vertelde dat de film "Willow" hier ook was opgenomen. Tijdens de opnames van L.O.T.R. waren ze met de filmploeg van Hercules aan het trekken   aan dezelfde locaties.


Op dit moment waren ze aan het filmen voor de reclame van de nieuwe Lexus. Gave CAR en wij hebben hem dus al gezien. Verder blijven we even in de buurt van Queenstown om morgen weer verder te gaan.



14 december 2004


Vannacht luxe geslapen. Nl: een parkje met een golfclub en een haven. Natuurlijk ook aan het water.


Vandaag is het prachtig weer, lekker ontwaken met het zonnetje in de camper. Snel ontbijten en meteen naar het Deer Heigh Park. Dit is een privé berg (erg hoog) waar de eigenaar diverse soorten dieren heeft rondlopen. Er zijn schapen, gieten, koeien, lama’s, hertjes, ezels, varkens, bizons, minipaardjes en yak’s. Ook zijn er veel opnames van L.O.T.R. gemaakt. Ze waren allemaal aangegeven en mooi om te zien. Ook hebben ze hier een Chinese gevangenis gebouwd. Deze is gebruikt voor de film ”The Rescue” uit 1986.


Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben zijn we doorgereden naar Te Anau.


We zijn o.a. doorgereden omdat alle activiteiten ontzettend duur zijn (echt duur). Ook voor de zuinige Hollander die wel wat uit wil geven.


Pakje verstuurd, boodschappen gedaan. Iets verder gereden in de richting van de Milford Sound.




15 december 2004


Vroeg vertrokken naar Milford. Schitterende natuur om doorheen te rijden. Op het hoogste punt van de pas was een tunnel. Niet erg afgewerkt en geen licht, wel apart.


Om 11 uur waren we op de plek van bestemming, Milford. Wij dachten dat hier wel wat te doen was, maar helaas er was helemaal niets. Alleen een haventje en een airport. Het begon nog te regenen en de volgende dag zou het slechter worden. In de haven hebben we een boottocht geboekt voor dezelfde middag.


Om 12.15 uur gingen we aan boord voor een tocht van 2 ½ uur door het Fiordland Milford Sound. De tocht was echt geweldig! Schitterende omgeving met forest en prachtige bergen. Van een afstandje zag je diverse watervallen. 1 daarvan was 150 meter hoog en deze leek heel lullig. Bij de zee aangekomen keerde we om en gingen via de andere kant terug. We kwamen nu dus dicht bij de waterval en dit was echt bruut geweld. Als je er vlak onder staat is 150 meter heel erg hoog en het water slaat ontzettend hard op het water.


Onderweg gingen we ook nog  van de boot af om onder water het koraal en vissen te zien. Ze hadden een buis gemaakt tot 10 meter diep met daar rondom glas.  Zo kon je goed zien wat er onder water gebeurde.


Eenmaal terug in de haven reden we direct terug naar Te Anau om daar op een camping te overnachten.


OH,JA WE ZIJN VANDAAG 1 MAAND ONDERWEG.




16 december 2004


Een dagje niks doen. Lekker lezen op de camping. We blijven hier nog een nachtje.




17 december 2004


Verder rijden naar het zuiden via de Southern Scenic Route. Onderweg een paar keer stoppen op mooie punten. Even gestopt bij Invercargill. We wilde op een camping staan maar de enige camping dicht bij het centrum was helemaal niks.


Doorgereden naar het onderste puntje van het eiland, Bluff. Even lopen langs het strand en daar kwam een zeehondje heel dichtbij, leuk. Op een uitkijkpunt geweest en nu staan we vlakbij de weg om te overnachten.


En weer kregen we bezoek van de politie. Niet voor ons maar om de hard rijders te flitsen.




18 december 2004


Vroeg teruggereden naar Invercalgill, even door het stadje gelopen, koffie gedronken en naar het internetcafé.


Door naar Waipapa point met een vuurtoren uit 1884. Vlak naast de auto lag een zeehond te slapen. Het maakte hem niet uit of wij er waren als hij maar kon slapen. Over het strand gelopen en hier struikelde wij bijna over de zeehonden, ze leken net rotsen zo stil lagen zij. Hier zijn we lekker blijven slapen.




19 december 2004


Kerstballen en slingers opgehangen in de bus. Hebben we toch een beetje kerstsfeer.


We volgen een route langs de kust waarbij je langs bossen en baaien komt met veel wildlife. Gestopt bij Curiobay waar pinguïns zijn en fossielen, alleen hebben wij deze niet gezien.


De Cathedral Caves waren gesloten dus verder naar Purakaurui watervallen. Deze waren er wel dus hier konden we even kijken. We hebben gestaan bij Tunnel Beach. Hier zijn we naar beneden gelopen. Je loopt over het erf van een boer. Je kon via een trappen tunnel op het strand komen. Je stond dan tussen de hoge kliffen en 1 daarvan heeft ook een tunnel waar het water doorheen stroomt.


Deze tunnel is gemaakt door een boer om in het weekend in de baai te kunnen picknicken met zijn familie.




20 december 2004


Eerst een camping op gezocht in Dunedin om een douche te nemen. Die zee / zoute smaak van de huid afwassen. En niet alleen van ons zelf maar ook de camper  en de kleren hebben een opknapbeurt gekregen.


In de loop van de middag zijn we met nog 2 Hollanders naar het schuinste straatje van de wereld gereden. De Baldwin Street. Ze houden hier in Februari wedstrijden. Omhoog en naar beneden is het record 4.26 minuten.


Daarna met de bus naar de camping gegaan en rustig gegeten en lekker koffie gedronken.




21 december 2004


Helaas hebben we vandaag weer ..….. weer. Dus een dag om ons binnen te vermaken. We zijn als eerste naar de Cadbury Willy Wonka chocoladefabriek gegaan. We hebben een rondleiding gedaan van ongeveer 1 uur. We kregen alles te horen over de historie van de fabriek en natuurlijk ook de manier waarop chocolade gemaakt wordt. Helaas mochten we maar weinig proeven, dus we kregen een zak van te voren die bij het einde helemaal gevuld was.


( 1 kg p.p. ) Gelukkig was er aan het einde van de toer de mogelijkheid tot het kopen van chocolade. Nu konden we de volgende zak vullen met nog eens 1 kg p.p.


Na dit bezoek even koffie drinken met ......... een chocolaatje.


Na even wat tijd vol te maken in de stad gingen naar de volgende excursie nl: die bierbrouwerij Speight’s. Ook dit was een hele mooie en oude fabriek, opgericht door natuurlijk Engelsen. Hele oude machines en koperen ketels worden nog steeds gebruikt. Een aantal houten tanks die verwarmd kunnen worden waren ze aan het restaureren om ook deze weer te gaan gebruiken. Na een rondleiding van 1 ½ uur konden we een beetje proeven. Alle zes de soorten kwamen aan de beurt en als je je best deed ook wel 2 keer. Er bleef maar 1 glas vol staan en die was natuurlijk van .... Sjel.


Zo was ons dagje nuttig besteed.




22 december 2004


Regen alweer! Lekker lang in bed blijven dus. Na een poosje toch maar eruit. Op naar de stad om weer een binnen activiteit te zoeken. Het werd vandaag het Otago museum waar een expositie was van Sir Edmund Hillary, de eerste man die de top van de Mount Everst haalde. Hier waren diverse spullen van de tocht uit 1953 te zien. Ook onderscheidingen en prijzen die hij ontvangen heeft. Een film gezien over de voorbereiding en de tocht die hem (ook met de sherpa’s) op 29 mei 1953 op de top bracht.


Niet veel later hebben we in de stad bij een foodcenter Singaporese Wok Kok lekker een maaltijd zitten eten. We kregen direct al zin in Azië.




23 december 2004


Vandaag zijn we naar het Larnach Castle geweest, het enigste kasteel in NZ. Gebouwd door William Larnach in 1871 om indruk te maken op zijn Franse vrouw. In 1967 is het overgenomen door een andere familie die  het helemaal gerestaureerd hebben. Nu is het opengesteld voor het publiek. Let wel, je betaald NZ $18,- p.p. maar dit is het niet waard. Je krijgt niet veel te zien. Van buiten is het wel erg mooi met prachtige tuinen eromheen.


Langs de kust omhoog naar het Noorden gereden. Bij Moeraki zijn we gestopt bij het strand want daar waren de Moeraki Boulders, grote ronde stenen die er op foto’s en documentatie geweldig eruit zien. Echter moesten we wel lachen toen we het zagen, helemaal niet zo bijzonder dus. Dus als je liever je route via het binnenland wilt maken, doe dit maar want je mist niks.  De documentatie is dan erg mooi.


Gestopt in Oamaru. Eerst om 5 uur naar het strand van de gele pinguïns. Ze zouden om 5.45 uur aan land komen. Na 1 ½ uur in de regen en wind hebben we er 2 gezien en 1 op de foto kunnen zetten. Snel naar de auto dus!




24 december 2004


Even een stukje het binnenland in, naar het plaatsje Cave. Hier vlakbij kun je bij een boer (met rode postbus met een hond erop en de naam Rotsfarm) aanbellen. Hij / zij geeft je toestemming om over zijn land te lopen naar een grote rots. Op deze  rots hebben de Maori’s heel vroeger tekeningen gemaakt. Hun hond Maggy gaat met je mee om de weg te wijzen.


Verder gereden naar de kust en op een rest area gestopt om te overnachten.




25 december 2004


Kerst? Oh ja?


Ook hier vieren we kerst. We stonden op en hadden een kerstontbijtje. (hetzelfde als altijd, alleen nu met een gekookt eitje en geen kerstbrood)


Doorgereden naar Christchurch. Hier blijven we een paar dagen en dan gaan we weer door naar het noorden en binnenland. `s Middags door de stad om te kijken of we `s avonds ergens konden eten. Helaas alles is dicht en alleen de hotels waren open. Dus naar binnen kijken bij het 6 gangen menu voor NZ $ 50 p.p. Dit leek ons wel lekker. Maar wat bleek. Dit was het menu van de kerstavond en voor de kerstdag hadden ze bijna hetzelfde menu maar nu 2 keer zo duur. Belachelijk.


Het werd dus zelf gemaakte macaroni. Ook erg lekker en gezellig. Live muziek in de eetzaal.


Dit  was onze kerst bij 15 graden in NZ.




26 december 2004


Boxing day. Dit is voor Nieuw-Zeeland tweede kerstdag. We hebben aan enkele mensen gevraagd waarom het Boxing day heet, maar niemand weet het eigenlijk.


Ja, ja het mooie weer is weer eens om de hoek komen kijken. Lekker liggen in de zon  bij het hotel. Rondje door de stad, lekker even eten en 's avonds naar de film: "Ocean 12". Geweldige film met veel verrassingen en humor. De moeite waard om hem gaan bekijken. Er zijn veel scenes opgenomen in Amsterdam en bij Haarlem op het station.




27 december 2004


Kneuzendag!!! Sjel heeft al een aantal dagen last van haar rug en vandaag bleef zij dus in de buurt van de auto om zo nu en dan even te gaan liggen of om rek en strek oefeningen te doen.


Mil ging lekker de stad in om te internetten en tussen de cd's te snuffelen. Verder lekker rustig.




28 december 2004


Verder gereden richting Kaikoura. Gestopt bij Goose Bay, ongeveer 15 kilometer voor Kaikaura. We hebben  gestaan op een klein parkeer / kampeer plaatsje aan de zee. Je kan merken dat de lokale bevolking nu ook vakantie heeft. Het is veel drukker en deze mensen hebben hun hele hebben en houden (kachel, BBQ, boot, etc.) mee en nemen grote plaatsen in beslag.


We waren net over de zee aan het uitkijken, zien we daar in de verte maar wel duidelijk twee orka’s (killer whales) zwemmen. Prachtig, ze gleden echt door het water. Zag er heel rustig en gaaf uit. Diverse kleine bootjes gingen ze dan ook direct achter na. Verder kregen we de rest van de middag en avond en vooral tijdens het avondeten een showtje te zien van zeehondjes die met vis aan het spelen waren. De vis werd van links naar rechts geslingerd en door de lucht gegooid.


Het was een lekkere avond. Niet veel wind en lekker warm. We hebben met de buren aan het strand gezeten met kampvuur en een borreltje. Toen het vuur was geblust zijn we maar naar bed gegaan.




29 december 2004


Na lekker lang door geslapen te hebben zijn we eerst bij de thee en het ontbijt gaan genieten van het uitzicht. Daarna doorgereden naar Kaikoura. Wat een drukke toeristische plaats. Maar hier kan je dan ook gaan "Whale Watchen". De eerste twee dagen waren al helemaal volgeboekt dus hebben we gereserveerd voor vrijdag- en zaterdagochtend. 2 Keer omdat het regelmatig niet doorgaat vanwege de ruwe zee en dan kunnen we het direct de volgende dag proberen omdat alles anders al volgeboekt is.  Maar de boten zijn nu al 3 dagen niet uitgevaren omdat de zee dus te ruw was terwijl het juist de afgelopen dagen eindelijk weer lekker weer is.  Mocht het deze dagen niet lukken dan gaan we het proberen in Australië omdat het dorpje Kaikoura niet echt de moeite waard is om dagen te gaan zitten wachten.


In de middag een camping bezocht waar we misschien met de oud op nieuw konden gaan staan. De aantal plaatsen zijn niet veel en de campings zijn hier duur. We weten dus nog niet wat het wordt met de oudjaarsavond.


In ieder geval een plekje gezocht in de Whale Watch baai om te overnachten. Het was een mooi plaatje met uitzicht over zee en weer waren we niet de enige.


De komende weken zullen we rustig aan gaan doen. Een beetje voorbereiden voor de reis door Australië (tennistoernooi in Melbourne). Misschien gaan we nog het binnenland in en wat dingen doen in Christchurch. We hebben in ieder geval ruim de tijd.




30 december 2004


Lekker rustig aangedaan, rondje lopen, internetcafé en koffie gedronken. Op weg naar de auto kwam de bus van de Whale Watch voorbij. Dit was voor ons een teken dat de boot de zee op gaat om walvissen te spotten. `s Ochtends was alles gecanceld dus we waren verbaasd.


We gingen snel langs het kantoor om te kijken of we nu meekonden terwijl we voor de volgende dag en overmorgen geboekt hadden. We konden inderdaad nog mee maar hadden drie minuten om in te stappen. Snel rennen naar de auto om de camera en de jassen te pakken en plankgas met de auto terug richting de bus en gelukkig op tijd om nog in te stappen.


We werden met de bus naar de zuid baai gereden, waar de boot lag. Het was een snelle boot die 60 km / uur gaat. Helaas behoorlijke goven dus na 30 min. was de lol  er voor Sjel al af. (het zakje kwam erbij) Na een stukje varen gingen we stil liggen er gingen met ze met een microfoon in het water om te luisteren waar de walvissen waren. Dit deden we vier keer en toen hadden ze de plek gevonden waar de walvis boven zou komen.


Dat hij (er zijn daar alleen maar mannetjes) boven ging komen konden ze ook horen. Het duurde niet lang en inderdaad daar was de walvis. PRACHTIG EN GROOOOOOT!!!!!  Je kunt het bijna niet voorstellen, beetje lucht happen en het water uitblazen; schitterend. Het duurde ongeveer 15 minuten tot het moment dat hij weer voor 1 uur naar de bodem dook.


Je zag aan zijn rug dat hij bol ging staan en toen kwam de staart. De staart kwam langzaam uit het water de lucht in en zo weer in het water naar de diepte van ongeveer 1600 meter.


Op de boot zijn apparaten aanwezig waarmee ze precies kunnen laten zien hoe de zeebodem eruit ziet. De reden dat de walvissen hier in Kaikoura komen is dat de zeebodem een klein stukje uit de kust op een aardscheur / kloof  direct van 100 meter naar 1600 meter zakt. Hierdoor kunnen ze dus vlak bij land komen.


Op de weg terug kwamen we nog bij een dusky dolfijntjes. Hele vrolijke en nieuwsgierige beestjes die om de boot zwommen en af en toe hoog uit het water sprongen om vervolgens op hun rug te landen.


De albatros zwom hier tussen ook lekker in het water dus die hebben we ook nog even gezien.


Vervolgens langs wat zeehonden op een rots en weer terug naar de haven.


Lekker opfrissen, koppie doen en weer overnachten op de parkeerplaats bij de Whale Watch.




31 december 2004


Oudjaarsdag.


Onze laatste reisdag van 2004. We zijn weer terug gereden naar de Goose bay waar we op dezelfde camping staan als die van een paar dagen terug. Lekker relaxen. Beetje langs de kust lopen, schelpjes en steentjes zoeken en af en toe een beetje met de lokalen kletsen. Helaas vanmiddag geen orka’s.


`s Avonds gezellig bij een groot kampvuur op het strand, lekker met een borrel, wat teuten met de andere. Heel gezellig en 12 uur eerder dan in Nederland hadden we in het nieuwe jaar 2005 ingeluid!!




1 januari 2005


Een nieuwjaar. Gelukkig nieuwjaar en een nieuw jaar met veel reisavontuur. We begonnen helaas met regen (na een week zonneschijn) en een lege accu. Hulp gekregen van de parkwachter en we konden weer op pad.


We zijn doorgereden naar Hamner Springs. Dit zijn thermale baden waar ze een dorp om heen hebben gebouwd. Niet zo veel bijzonders dus morgen bij de baden kijken en zien of dat het waard is.


Milco `s avonds lekker luieren in de auto en Sjel even een boswandeling in het Hamner Forest. Maar zoals de buurvrouw Petra wel weet, kan Sjel nogal eens verdwalen. Maar uiteindelijk met wat hup van een jonge mountainbiker heeft ze de camping toch nog terug kunnen vinden. 




2 januari 2005


Lekker een dagje luieren aan het zwembad en de hot pools. Er waren een aantal baden met verschillende temperaturen. Het koude bad was zelfs lekker om te beginnen. We hadden weer prachtig weer dus dat was perfect. Een paar uurtjes volgehouden en het was best wel lekker relaxed. Wel op de zon letten want die brand hier aardig. We hebben in de loop van de avond ook diverse kreeften zien lopen. Amper kunnen bewegen maar vooral in de zon blijven.


Verder lekker gegeten ( onder welke noemer het soort eten komt zijn we nog niet uit: hutsieflustie) en gezeten op de camping.




3 januari 2005


Op tijd vertrokken naar de westkust. (alweer) We reden over de Lewis pas door een prachtige natuur. Heel anders dan de Haast pas maar toch schitterend. Tussendoor stoppen, koffie drinken en wat lopen.


Boodschappen gedaan in Greymonth, stukje zuidelijker zijn we afgeslagen richting de Arthur pas.


Hier hebben we overnacht in het plaatsje Kumara. Een doods plaatsje.


Helaas werden we in de loop van de avond en nacht weer overvallen door diverse muggen.




4 januari 2005


Via de Arthur pas naar Christchurch gereden. Wat een schitterende natuur. Weer anders dan de vorige passen maar gewoon mooi. Je moet dit gewoon vast leggen in je hoofd want op een foto lukt dit niet. De dag begon  wel met regen, maar dit is vrij normaal voor de westkust. We waren de pas nog niet voorbij of de zon begon alweer te schijnen.


In Christchurch een aantal zaken geregeld. Het ticket naar Aussie. We vliegen dinsdagochtend de 11e  januari 2005 naar Sydney. (6.35 uur in de morgen)


We moesten een telefoonkaart teruggeven want deze werkten niet. Na veel gestoei met de dame kregen we dan uiteindelijk het geld terug.


En we hadden nog een cd te wisselen die het niet deed. 


Daarna Dean gebeld van het verhuur bedrijf van de camper dat we de camper maandag de 10e  terug kwamen brengen. Hij kwam nog even langs op het vliegveld om naar de auto te kijken en nodigde ons uit om maandagavond bij hem en zijn gezin te komen eten (Fish&Chips) en te overnachten (in de camper). We krijgen dan een auto mee naar het vliegveld en deze pikt hij in de loop van de dag weer op.


We staan weer met de camper bij het hostel Stonehurst. Dicht bij het centrum. Een weekje de tijd om nog wat dingen te ondernemen en de laatste souvenirs te kopen. Natuurlijk ook voorbereiden op het volgende land: Australië.




5 januari tot en met 10 januari 2005.


De laatste dagen van de reis in Nieuw-Zeeland brengen we door in de stad Christchurch. We kamperen weer op de kampeerplaats bij de Stonehurst.


We zouden deze dagen lekker gaan luieren, een beetje lopen door het centrum, een beetje van de omgeving gaan bekijken en lezen. Vooral over Australië.


Via het internet gelezen dat mede-wereldreizigers, die op het moment van de aardbeving in Sri-lanka zaten, nu in Nederland zijn. Zij hadden flinke ontstekingen opgelopen. Maar ze hebben het gelukkig overleeft. Om hun ervaring te lezen van wat ze hebben meegemaakt heeft erg veel indruk op ons gemaakt. Zeker omdat hij bijna verdronken was doordat hij opgesloten zat in een kamer waar het water de deur dicht drukte en waar het water snel steeg.


Omdat de omgeving van Christchurch best wel mooi schijnt te zijn hebben we  de Scenic Hill Road gereden. We zouden langs diverse plekken rijden, o.a. de gondola, rotsformaties. Maar we zijn op een gegeven moment de verkeerde weg ingeslagen en reden een zeer mooie route door Bergen met vele mooie uitzichten.


Na enige tijd toch weer op het goede pad beland maar toen waren we al bijna in de stad. Maar de rit was de moeite zeker waard.


De zevende gingen we even lekker koffie drinken en internetten in het stadje. Het was erg gezellig op het grote plein. Er werd live muziek gespeeld met veel blazers. Muziek van o.a. Frank Sinatra en meer van dat soort. Ook werd er gedanst door een school van rock & roll.


Er waren meisjes die een voorstelling gaven met tapdansen op Ierse muziek en diverse solo-straat artiesten. Erg gezellig en je kon lekker in het zonnetje zitten om er van te genieten.


We hebben ‘s avonds met diverse reizigers gesproken die al in Australië waren geweest. Hebben enkele tips gekregen van wat leuk is om te gaan zien en te gaan doen. Maar we hoorden ook verschillende verhalen over dezelfde dingen, zo zie je maar weer dat het ook afhankelijk is van wat de persoon zelf wil en leuk vindt.


De een na laatste dag hebben we de auto een opknap beurt gegeven voordat we hem gingen inleveren (wat later helemaal niet nodig bleek te zijn). We zijn nog langs het museum gegaan en hebben het postpakket uitgezocht met spullen die we naar huis zullen sturen.


Laatste dag in Nieuw-Zeeland.


De wilden lekker de zon in en wat gingen we doen, naar de sneeuwstorm in het Antarctica Center. Dit is een centrum waarin het leven en projecten van de onderzoekers wordt uitgelegd. Maar ook over het wildlife, het leven onderzee en andere zaken over Antarctica zelf. Het is er erg leuk opgezet. Een hal met pinguïns waar een gebeurtenis wordt naverteld, een zaaltje met sneeuw, waar 5 minuten lang een storm wordt nagebootst, maar ook kleding, tenten, etc. van de onderzoekers. De storm viel overigens wel mee maar het was er wel koud. Soms 24 graden onder nul. Gelukkig kregen we jassen en overschoenen wat voor Milco wel lekker was want die stond daar op zijn sandalen.


Daarna nog even naar de overkant gelopen waar de vliegtuigen staan die naar Antarctica vliegen. Deze vliegtuigen hebben banden en ski’s om te landen, zodat ze goed kunnen landen of glijden op de sneeuw.


In de loop van de middag zijn we naar het terrein van de verhuurder gereden en hebben daar onze rugtassen ingepakt. We hebben bij Dean (eigenaar verhuurbedrijf) thuis gegeten, Fish&Chips. Afscheid genomen en vroeg naar bed met de wekker om 3.30 uur in de morgen.