HOME               OVER ONS               LANDEN MET FOTO’S & VERHALEN               LINKS               CONTACTHOME.htmlOVER_ONS.htmlLANDEN.htmlCONTACT.htmlshapeimage_1_link_0shapeimage_1_link_1shapeimage_1_link_2shapeimage_1_link_3
 

NEW ZEALAND 2006



Woensdag 9 augustus 2006.


Eerst lekker uitgeslapen na de verjaardag van Rada. Wel gestoord door een aantal sms en belletjes maar deze waren goed bedoeld.


Overdag de laatste spullen bij elkaar gezocht en om 5 uur stonden we paraat om door Sjaak naar Schiphol gebracht te worden. Ondanks dat we er 3 uur van te voren waren was er geen plek meer bij de nooduitgang. De reis is voor de rest erg goed gegaan, maar toch te kort. (12 1/2  uur) Bij het instappen direct aan een lieve KLM dame gevraagd of er nog plek was bij een nooddeur om de benen te kunnen strekken. Na enig geregel werd de dame naast ons gevraagd om op een andere stoel te gaan zitten. Zo hadden we dus 3 stoelen tot onze beschikking en konden we lekker links, rechts en op je rug liggen. HEEL veel geslapen (vooral door Mil) en helaas maar 1 film kunnen kijken (M.I.P.III) dus de rest maar kijken bij de terugreis.




Donderdag 10 augustus 2006.


In Singapore was het even zoeken waar we moesten zijn maar we hadden terminaal 2 snel gevonden. Direct gevraagd of we bij de nooddeur konden zitten en hier kregen we direct 3 stoelen toegewezen, dus ook weer hetzelfde liedje, veel slapen en weinig film. Dit omdat het vliegtuig niet helemaal vol zat. We hebben de medereizigers gespaard om het spelletje te gaan spelen. We hadden een leuk spelletje van Astrid en Diederick gehad voor de lange uren in het vliegtuig.  Sjel heeft hier wel een aantal films gekeken.


Hier hoorden we van een ouder echtpaar dat zelf naar Londen moest, dat het vliegveld van London gesloten was vanwege bommeldingen. Lekker hoor! Volgens ons was het ook ongeveer een jaar geleden dat er een bommelding in de trein was in Londen.




Vrijdag 11 augustus 2006.


We kwamen op tijd aan in Christchurch. Ondanks dat onze spullen waren door gelabeld moesten we onze koffers wel ophalen om door de douane te krijgen. Deze werden door gesnuffeld door het ruikhondje. De koffer weer naar de goede balie gebracht en even een krantje gelezen en naar de vliegtuigen gekeken tijdens het wachten voor onze laatste vlucht.


Eenmaal aangekomen hebben we Kea gebeld en werden we netjes opgehaald om vervolgens bij de vestiging in het slagschip neergezet te worden. Super ding maar wel iets aan de ruime kant. Onderweg direct problemen om dat ding kwijt te raken bij de Pack-N-Save. Na even wachten kregen we een plekje en moest het half in de bosjes worden geparkeerd. Boodschappen gedaan, daarbij natuurlijk rekening gehouden met het vliegtuigvoer dat we al twee dagen aan het eten waren. Dus gewoon maar even gezonde kost.


We zijn gaan slapen bij Stonehurst midden in het centrum en kunnen zo de voorzieningen gebruiken van het Hostel. Hier hadden we de vorige keer (kerstmis 2004) ook gestaan, dus is wel weer leuk.


Na het eten helemaal gesloopt en om 8 uur in bed en vervolgens om 11 uur weer klaar wakker te zijn. Toch maar proberen te slapen om vervolgens om 4 uur weer wakker te zijn.




Zaterdag 12 augustus 2006.


Martijn jarig. Gefeliciteerd. Helaas zijn wij weer met je verjaardag op vakantie.


Sjel blij. Vandaag eindelijk het spelletje gelukt en uitgespeeld. Nu de andere 873 manieren uitvinden.


Na de wasbeurt op zoek naar de bakkerij. Ontbeten en daarna de stad in opzoek naar een telefoonkaart om de nodige bedrijven te kunnen bellen om afspraken te maken.


We hebben een Vodafone Prepaid kaartje gekocht (0064-(0)2102435173) en zullen deze gaan gebruiken. Kunnen we eventueel SMS-en. Het nummer van NL hebben we stand-by voor nood.


Heerlijk gevoel om hier weer te zijn. Lekker weer, mooie blauwe lucht, soms een spatje regen en een graad of 8!!!! Maar met het zonnetje erbij is het lekker uit te houden buiten op het terras bij Starbucks.


Bij een kop koffie de eerste TRIPPLE SHOC MUFFIN opgegeten. En wat zijn ze weer groot.


Vanmiddag het een en ander uitgezocht om maandag te gaan bellen en afspraken te maken.


Contact gehad met Patricia, de dame van het bureau wat ons helpt om onze visum te krijgen.


Na het avondeten naar de camper gegaan en daar film gekeken.




Zondag 13 augustus 2006.


Tijdens en na het ontbijt nog even geklets met een andere Nederlandse over haar ervaringen in Australië en Nieuw-Zeeland. Daarna richting stad gelopen.


De lucht was strak blauw en het was een lekkere temperatuur.


Vandaag nog een beetje cultuur gesnoven. Richting het art-centrum gelopen, waar allemaal kraampjes staan. Daarna richting de botanische tuinen en daar zijn we in het Nationale museum gaan bekijken. Dit hadden we de vorige keer niet gedaan. Het ging over het leven van de Maori's in de oude tijd maar ook van de Engelse. Wel grappig, oude koetsen, fietsen, auto en gereedschap.


Tijdens de wandeling natuurlijk een koppie op een terras in de zon en op zoek naar onbeveiligd wireless internet. Maar wat dat betreft zijn ze slimmer dan ons (Nederlanders) want het was niet te vinden.


Eind van de middag weer in het hostel.


Wat gelezen, film gekeken en gegeten. In de camper vielen we snel in slaap.


Tussendoor wel een aantal keer wakker geworden van de regenbuien. Maar zolang dat in de nacht is, is het oké.




Maandag 14 augustus 2006.


Helaas zou het vandaag een regenachtige dag worden maar voor morgen wordt er alweer beter voorspelt.


Vroeg op. Dat mag ook wel na een uur of 10 slapen. Thee, ontbijten en een lekkere warme douche.


Milco contact gezocht met Acorva een recruitment bureau. Hij had een afspraak om twaalf uur.


Het was een goed gesprek. Lachlan heeft naar tekeningen van Milco gekeken zodat hij een indruk kreeg van het kunnen van Milco. Lachlan dacht dat hij wel interessante bedrijven als klant heeft maar hij zal contact met ze moeten opnemen of ze ook een vacature hebben.


In de middag op weg naar Dean. (Hebben we vorige keer de camper gehuurd) Deze was met een nieuw bedrijf bezig waar we dus een kijkje hebben genomen. Het was leuk om even met hem gesproken te hebben maar hij had weinig voor ons op werkgebied.


Op de terugweg hebben we even bij een camping gekeken. Maar deze was wel verder uit de stad, was erg druk en zelf duurder dan ons vaste plekje bij Stonehurst. We hebben dan ook besloten om daar weer te gaan staan en om in het weekend lekker naar het plattenland te rijden want dan zijn de bedrijven toch dicht. Maar nu staan we liever dichtbij de stad zodat we zo op gesprek kunnen als het zo moet zijn. Ons doel is toch het vinden van werk.


Hierdoor is het gevoel van lekker vakantie houden een beetje op de achtergrond.


Het was wel een stuk drukker bij het hostel want er is hier een nationale sportweek voor de scholen in Nieuw-Zeeland. Er was een voetbalteam en een basketbal team aangekomen.


Het was een heldere maar koude nacht. Dat is hier een goed teken want dat betekent voor morgen een stralende blauwe, zonnige dag.




Dinsdag 15 augustus 2006.


We werden inderdaad met een zonnige, blauwe lucht wakker. Winter???


Zo te horen is het hier meer zomer dan in ons kikkerlandje Nederland.


Na het ontbijt contact opgenomen met het bedrijf Cadpro. Milco kon rond een uur of 1/2 twaalf wel langs komen.


Leuk gesprek en leuk bedrijf met een multiculturele personeelsbezetting, bijna geen kiwi's. Geoff, een manager was zeer te spreken over Milco maar de echte baas zit in Auckland en deze neemt de beslissingen. Dus misschien dat Milco tussendoor nog naar Auckland vliegt voor een gesprek of misschien zegt het bedrijf dat het wel een aantal weken kan wachten. Maar dat doen wij liever niet.


'S middags langs het internet café waar we te horen kregen dat er nog een bedrijf met Milco wil praten. Dit bedrijf zit iets naar het zuiden namelijk: Timaru.


Ook nog even langs wat winkels geweest. Astrid en Diederick: we hebben veel varianten van Tan-Trix gezien. Zelfs vierkanten steentjes, maar het principe blijft hetzelfde. Zo zagen we wel meer van die kleine, leuke spelletjes waar je best wel gooi neigingen van krijgt.


Daarna op zoek naar het voetbalveld (heel wat voor Sjel) maar we hadden zo'n beetje alle sportvelden gezien maar niemand was daar aan het voetballen.


De sportcomplexen zijn hier trouwens gigantisch. Natuur, echt het ligt midden in de parken tussen de bomen.


'S avonds nog geprobeerd om een filmpje te kijken maar we zitten nog niet echt in het NZ-ritme.


Zittend vallen we zelf in slaap.


Het was weer fris en helder dus dat beloofd veel goeds. Het ijs begon op de autoruiten te verschijnen.




Woensdag 16 augustus 2006.


Het wordt vervelend maar het was weer erg lekker wakker worden met het zonnetje op de Kea camper.


Milco was niet wakker te krijgen dus Sjel op naar de bakker met lekkere broodjes, croissantjes en nog veel meer. ( Maar daar beginnen we niet aan hoor!!) en een krantje voor de advertenties.

Veel kunnen we niet doen want we wachten op onze vele telefoontjes. Vandaag contact gehad met het bedrijf in Timaru. Deze kan waarschijnlijk vrijdag met Milco spreken.


Timaru ligt ongeveer 160 km ten zuiden van Christchurch. Het is niet een hele grote stad maar wel goed ontwikkeld. Het ligt wel centraal. Tussen Christchurch en Dunedin in wat we allebei leuke plaatsen vinden. En je kunt zo ook oversteken naar Queenstown of naar de meren. Dat is dus best wel positief.


'S middags naar een voetbalwedstrijd van de Aucklandse jongens geweest. Het was maar goed dat we er waren. Milco kon direct zijn fototalent laten zien. Ze hadden zelf een erge langzame camera mee. Als je een foto nam was de bal al weer weg. Ze waren erg blij met de foto's en vonden het erg leuk.


We komen in het NZ-ritme. We kunnen al later op blijven. Hi, hoi.




Donderdag 17 augustus 2006.


Opgestaan en direct de was gedaan. Ja, het was weer zo'n mooie dag. Weer een zomerse winterdag en dan moet je vanzelf wel je wasje buiten kunnen hangen.


Vandaag weinig uitgevoerd. Lekker in het zonnetje gepuzzeld, gelezen en koffie gedronken.


Wel contact gehad met Cadpro, Patrica en het bedrijf in Timaru.


Even voor de humor. Een ontzettend leuk kledingmerk gevonden. Ze hebben ook schoenen, tassen, riemen met geweldige sluitingen en echte cowboy hoeden.

Speciaal in de aanbieding: (Let op Naat) SCHOENEN MET VETERS VOOR JE HOND.

Ha. ha .hi ,hi lachen met Sjellie.




Vrijdag 18 augustus 2006.


Op tijd op voor een douche, ontbijten en zeker om 9 uur in de camper op weg naar Timaru.


Een deel van de rit hadden we vorige keer al gemaakt. Het is wel grappig dat je plekken herkend, zoals waar we onze kerstavond doorbracht hadden, waar we hebben geluncht.


Timaru ligt ongeveer 160 km. ten zuiden van Christchurch. Het is een belangrijke plaats voor de agrarische cultuur die rondom het plaatsje ligt. Het ligt tussen Dunedin en Christchurch in en land inwaarts rij je zo naar Lake Tekapo, Pukaki, Mt Cook Nationaal park en nog meer.


Vroeger kwamen hier de eerste emigranten vanuit Europa. Het is een redelijk dorp. Het is erg uitgestrekt waardoor het groot lijkt maar er is alles, zon, zee, je bent zo in de bergen en veel sportaccommodaties.  


Milco had om 13.00 uur een gesprek. Het gesprek duurde ruim 2 uur. Eerst een rondleiding door het bedrijf. Daarna praten met een manager en de baas. Milco had de laptop mee dus ze hebben enkele tekeningen gezien en hebben een aardige indruk gekregen.


Nu moeten we wachten tot maandag 28 augustus want dan laten ze wat van zich horen. Ze zijn komende week het land uit voor zaken en 1 gesprek in Australië.


Sjel had in de tussentijd de wandelschoenen aangetrokken. In haar T-shirt en met opgerolde broekspijpen, met haar camera liep ze een stuk de heuvels op. Langs boerderijen en stukken land met schapen en andere beestjes. Het uitzicht was erg goed. Aan de ene kant, een stuk verder, de bergen met sneeuw en aan de andere kant de zee.


Nadat Mil klaar was zijn we even het dorp ingelopen en hebben wat gedronken. Daarna een plekje gezocht bij de Caroline Bay voor het avondeten en om te overnachten. Natuurlijk nog even over het strandje gewandeld.




Zaterdag 19 augustus 2006.     


Met de kou was het reuze meegevallen afgelopen nacht en we werden dan ook met een mooi uitzicht op zee wakker. Rustig thee gedronken, ontbeten bij de Pak-n-Save waar we eerst verse broodjes hadden gehaald. Daarna nog iets naar het zuiden gereden om bij Waimate land inwaarts te rijden.


Via Koruw, naar Otematata. Hier even een lekker bakkie koffie gezet met een uitzicht over een groot helder blauw wateroppervlakte en een grote dam. Het uitzicht onderweg was erg mooi. Vele boeren velden met natuurlijk veel schapen, koeien en soms lama's of herten.


Nog een stop gemaakt bij het plaatsje Twizel. We hadden verwacht dat dit wel een leuk plaatsje zou zijn. Maar het was meer een activiteiten centrum. Vanuit deze plaats gaan veel mensen naar Mt. Cook of in de zomer is het een vertrek punt van andere activiteiten zoals, vissen, helibikes (met een heli wordt je ergens afgezet en je moet fietsend terug).


Dus snel doorgereden naar het mooie uitzicht punt bij Lake Pukaki. Je kon nu wel merken dat je meer tussen de bergen zat. Er was een vrij harde wind, nog wel zon maar de bergtoppen lagen zo nu en dan tussen de wolken in. Hier heb je mooi uitzicht op Mt. Cook en Mt. Tasman met het ultra blauwe meer van Pukaki op de voorgrond.


Na enige tijd gezeten te hebben zijn we doorgereden naar Lake Tekapo. Een klein stadje ten zuiden van het turquoise meer Tekapo. Met natuurlijk weer prachtig uitzicht. Tepako betekend voor de Maori's: Taka = slapen, po = nacht. Lake Tekapo is een populaire stop voor vele toeristen.


We hebben de auto geparkeerd op een grote parkeerplaats in de buurt bij een soort of pub.


Daarna zijn we aan de wandel gegaan. Het plaatsje is vooral bekend om de Church of the Good Shepherd. Deze staat op een mooi plekje aan het meer en is gebouwd in 1935 van steen. Het is in deze tijd ook erg populair voor bruiloften en als je er bent begrijp je ook wel waarom. Naast de kerk staat nog een monument. The Sheep Dog Statue. Geplaatst in 1968 voor de boeren in de MacKenzie country en een soort ode aan de Collie hond. Zonder hun help was het leven in de Mountain Country onmogelijk.


Terug bij de bus het avondeten klaar gemaakt. Er is een erge harde wind en het voelt best wel een beetje fris in de bus. We zijn naar een restaurant gegaan, hebben daar onder genot van een kop koffie en een glas rode wijn de foto's op de computer gezet en even de telefoon opgeladen. Daarna in bed.


We hebben deze nacht toch wel voor de zekerheid de fleece slaapzakken onder de dekbedden gelegd. Met goed resultaat want koud hebben we het niet gehad. We zijn wel een paar keer wakker geweest van een harde windhoos en een harde regenbui. Maar zolang die regenbui in de nacht is hebben wij niets te klagen.


Lake Tekapo is zeker een plaats waar je ook zomers goed kan vertoeven. Een mooi meer waar je vele watersporten kan op uitoefenen en een gebied met mooie wandelroutes en natuurlijk ook uitvalswegen naar de echte sneeuwbergen. Zeker een plek waar we terug gaan komen. 




Zondag 20 augustus 2006.


Ondanks de kapotte gescheurde lippen, het haar wat recht omhoog staat bij het kammen of aanraken, en de harde Nutella pasta vinden we het kamperen nog steeds gaaf.


Het werd inderdaad droog zodra we uit bed kwamen. Na het ontbijtje doorgereden via Fairly naar Geraldine. We zouden vandaag via de Inland Scenic Route 72 naar Methven rijden. Het was weer een mooie route maar eenmaal bij het plaatsje aangekomen viel het een beetje tegen. Methven is eigenlijk net zo'n plaatsje als Twizel. Het is een punt vanwaar je vele activiteiten kunt gaan doen.


Het goede weer ging wel met ons mee. Want de lucht boven de bergen wedt al donkerde en de lucht richting de zee bleef mooi blauw. Er wordt ook sneeuw in de bergen verwacht wat goed is voor de skiërs. 


We zijn dus via de route 72 doorgereden. We hadden een adres bij ons van Familie Schouten. Deze zijn 7 jaar geleden hier naar toe geëmigreerd om hier een  boerenbedrijf op te zetten. We hadden de boerderij snel gevonden. Helaas hadden ze het veels te druk voor een kop thee of koffie want ze zaten midden in het kalveren. Toch een korte rondleiding gehad en afgesproken dat we einde van de maand nog even bellen of het dan iets rustiger is op de boerderij.


Door gereden naar Christchurch waar we morgen weer op zoek gaan naar contacten voor werk.


Het was wel een lekker weekend. Echt een beetje het vakantie gevoel. Mooie dingen gezien en lekker gewandeld.




Maandag 21 augustus 2006.


Mama de Vries jarig. Gefeliciteerd. Hipper de piep hoera!! We nemen vanmiddag lekker een bakkie koffie of chocolade melk met natuurlijk wat lekkers erbij.


Deze week weer op zoek naar werk. We zitten dus echt gebonden aan de stad en kunnen niet hele dagen weg want voor hetzelfde geld wil er iemand op dezelfde dag nog een afspraak maken.


Na het ontbijt de krant met de vacatures nog eens door gelezen. Deze zaterdag stond er niet veel in. Ja, wel leuke banen hoor, maar deze op een ander vakgebied en tellen dus niet mee voor een job-offer.


Voor de rest wat gelezen en in de middag de stad ingelopen. Ook nog langs het recruitment bureau gelopen of Lachlan al iets had gehoord. Hij probeert diverse mensen te bellen maar krijgt deze niet te pakken. Nog even afwachten dus.


Het wordt wat kouder en eind van de middag was er wat regen. 'S avonds in de camper naar een deel van de octopus gekeken en daarna gingen de oogjes snel dicht.




Dinsdag 22 augustus 2006.


Vandaag wakker worden met veel regen. Het is vandaag dus een dag die nat is. Af en toe even droog maar toch vaak weer forse buien.


Mil had een bellijst gemaakt met bedrijven die vacatures hebben en die misschien nog wel interessant kunnen zijn. Als eerste een keukendesign bedrijf. Deze zochten iemand voor de verkoop die met de computer de ontwerpen en werktekeningen kan maken. Deze verzochten hem om een CV langs te brengen en dat hebben we 's middags ook gedaan.


Een ander architect in Palmerston zocht iemand die hem kon bijstaan met het maken van de ontwerptekeningen van luxe villa's. De technische achtergrond voor de bouw was geen vereiste, maar het goed kunnen werken met Autocad was veel belangrijker. Dus ook deze hebben via de mail een CV mogen sturen.


Van het bedrijf CadPro waar Mil eerder al een gesprek heeft gehad, heeft hij de directeur in Auckland gesproken. Deze was erg positief en wilde Mil voor een vervolg gesprek uitnodigen. Hij wilde weten waar we op dit moment waren en toen hij hoorde dat we nog in Christchurch zaten, moesten we direct de andere directeur bellen. Hij was toevallig vandaag in Christchurch en hij wilde me zeker spreken. Om 6.15 uur ging hij vliegen naar Invercargill maar om 4.45 uur kon Mil nog langs voor een gesprek. Het was een erg positief en zeer ontspannen gesprek. Hij had van Geoff (die Mil eerder al had gesproken) al de nodige informatie gekregen. Na het lezen van de CV en het zien van een presentatie die Mil op de laptop had gemaakt was zijn beslissing al genomen. Milco was de man voor de functie die het bedrijf op dit moment had. Ze waren nu 3 maanden bezig om een geschikte kandidaat te vinden maar helaas (voor hun) nog niet de juiste. Hij deed een aanbieding om een job-offer op papier te zetten en zich soepel op te stellen i.v.m. de emigratie plannen. Klinkt allemaal dus erg goed. Het enige nadeel is de locatie! Het is in Auckland en dus op het noordeiland. Zelf hadden we het idee om in het zuiden te gaan wonen. Maar dat moeten we nog maar overwegen.


Na het gesprek ging hij naar het vliegveld en bleven wij (Mil en Sjel) nog even praten met Geoff. Hij vertelde dat ze inderdaad erg positief waren en dat ze er waarschijnlijk alles aan zullen doen om me bij het bedrijf binnen te halen. Geoff ging er van uit dat we elkaar nog wel zouden zien.


Op de weg terug hebben we Patricia ingelicht en zijn we boodschappen gaan doen. Natuurlijk een flesje wijn meegenomen om het eerste positieve resultaat een beetje te vieren.


Een definitieve beslissing hebben we nog niet genomen en zullen we waarschijnlijk volgende week gaan nemen. Eerst nog de andere contacten afwachten en dan kijken wat we willen.




Woensdag 23 augustus 2006.


Lekker eens een dagje dat we wat kunnen relaxen. Vandaag weer lekker een zonnetje en geen regen. Na de koffie zijn we lekker een rondje gaan lopen, krantje kopen en nog wat boodschappen gedaan.




Donderdag 24 augustus 2006.


We zouden begin van de middag even kijken hoe de lucht eruit zag om naar de Gondola te gaan. In de morgen de bus een beetje geordend.


Tegen de middag kwamen de Ierse meiden om mee te rijden naar de Gondola. Deze meiden heten trouwens Paula en Una. Zijn samen een jaar op reis en hebben het gepresteerd om terwijl ze in Beijing waren, de Chinese muur over het hoofd te zien.


We hadden het deze keer toch snel gevonden. Vorig jaar waren we namelijk verdwaald met het zoeken naar de gondola. Maar we zaten gewoon aan de andere kant van de berg. Gezellig met zijn 4 in een eitje omhoog. Boven was het uitzicht erg mooi. Je kon 360 graden rondom kijken.


De zee, de bergen met sneeuw in de richting van Akaroa en de bergen die over het hele zuideiland van noord naar zuid lopen. Natuurlijk het uitzicht van de stad Christchurch. Na genoeg bewonderd te hebben zijn we een poging gaan wagen om te gaan wandelen. Maar helaas hebben we de wandeling toch moeten staken want het werd op een gegeven moment wel erg drassig.


Terug bij het hostel lekker aan de thee en het avondeten klaar gemaakt.


Het was druk deze avond. Veel nieuw backpackers en weer vele nieuwe verhalen gehoord.




Vrijdag 25 augustus 2006.


We zouden vandaag weg rijden maar we hadden plots wel weer bereikt met het internet dus besloten we toch maar even wat dingen te gaan regelen. We moesten Patricia nog de nodige gegevens aanleveren die ze was zoekgeraakt door een computercrash. Nog even wat mailen naar Cadpro.


In de middag een aardig stuk (4 a 5 uur) gewandeld. We gingen richting het Riccarton house. Het oudste huis wat in Christchurch staat. Eerst de tocht door de stad, de botanische tuinen. Deze waren we vorig jaar wel even doorgewandeld maar nu zagen we pas hoe groot het werkelijk was. Er staan een paar onwijs grote bomen met gedraaide stammen. Wel gaaf om te zien.


Na 1 1/2 uur gelopen te hebben kwamen aan bij het Riccarton house. Helaas was het gesloten en kon je er alleen koffie of thee drinken. Je kon er een kleine bos wandeling maken waar kauri bomen staan. Het was een leuke wandeling. Het was gesloten door een hek met elektrische deuren. Zeker voor de eenden die dachten dat ze een kiwi waren.


Op de terug weg hadden we een lekkere beloning. In een verse viszaak Fish&Chips gegeten.


Heel goed alleen waren we vergeten hoe vreselijk groot de porties zijn.


Op de weg naar het hostel belden tevens het bedrijf uit Timaru dat ze 2 andere geschiktere  kandidaten hadden gevonden die al meer ervaring hadden met 3d tekenen. Wel erg jammer maar nu weten we waar we aan toe zijn en dat als er morgen niets in de krant staat dat we richting het noorden kunnen gaan rijden.


In het hostel nog even gezeten met de Ierse dames en de adressen uitgewisseld want zij gingen vroeg in de morgen skiën. Zo kunnen we elkaar nog ontmoeten als wij terug zijn hier in NZ.




Zaterdag 26 augustus 2006.


Boodschappen gedaan, de bus weer gevuld met vers water en op weg naar Akaroa. We blijven in de buurt bij Christchurch want Dean heeft ons voor vanavond uitgenodigd. Het was een leuke route richting Akaroa. Dit leek ons wel een leuk plaatsje om voor een dag heen te gaan. Ze vergelijken het een beetje met klein Frankrijk.  Onderweg werd het zicht helaas steeds minder. Onderweg nog even warme chocomelk gedronken maar eenmaal in de bergen moesten we echt terug want het zicht werd nul. En we moesten zeker de weg nog terug nemen dus de van gekeerd en weer op naar Christchurch.


Onderweg nog even gestopt bij een veld waar ze met radiografische vliegtuigjes zaten te spelen. Leuk om even te zien. En enthousiast dat de oudere mannen met hun speeltjes zijn. Maar zo heeft ieder zijn eigen hobby.


De weg naar Dean hadden we redelijk snel gevonden en er was niets thuis veranderd. We werden weer verwend met het echte NZ menu. Fish met Chips. De friet wordt op brood gelegd, ketchup erop en het broodje wordt dubbel gevouwen. En happen maar.


In de avond kwam er nog een andere kennis en hebben we naar een film gekeken. Geslapen op het terrein bij Dean.




Zondag 27 augustus 2006.


Wat missen we toch een verjaardagen als je met de zomervakantie weg gaat.


Monique (zus van Sjel) gefeliciteerd en natuurlijk hebben we even een borreltje op je genomen.


Nog net geen 40 jaar.


Redelijk op tijd weggereden omdat we ook een ticket voor de ferry wilden halen. Een stop gemaakt in Kaikoura. Eerst een koffie stop op het plaatsje waar we vorig jaar twee maal gekampeerd hebben. Het was heerlijk in het zonnetje, lekker om even langs het strand te lopen.


Helaas hebben we niet zoveel van die mooie schelpjes kunnen vinden. De zee zag er rustig uit maar er was geen boot voor de walvissen bezoekjes te vinden. En inderdaad in het dorp hoorden we dat de tours waren afgelast vanwege de onrustige zee. Ook even door het dorp wat gelopen.


Daarna langs de kust omhoog. Mooie route en hoe hoger we kwamen hoe meer wijnvelden we zagen. In Picton eerst een ticket voor de ferry gehaald. Helaas moesten we 50 dollar meer betalen als vorig jaar en kregen we dit jaar geen korting met onze hostelpas. Daarna een plekje in de haven gezocht waar we konden overnachten. Nog wel even in een restaurantje gaan zitten om even de spullen op te laden. Maar ineens was het hele restaurant leeg dus toen maar weggegaan want we voelden ons wel een beetje bezwaard.




Maandag 28 augustus 2006.


Brood gehaald en op weg naar de boot. Bij het inchecken gevraagd hoe lang we nog hadden. Ze zei: zeker 45 minuten voordat jullie de boot oprijden. Dus gingen we netjes in onze rij staan en dekten we de tafel. Maar je zal het net zien. We hadden net een broodje op en we moesten al op de boot rijden. Even proppen en opruimen en het gas erop.


Het was weer een mooie boottocht. Het uitzicht was gigantisch en dat zal niemand tegen spreken. Er stond wel een aardige wind maar soms draaide de boot en dan was het best wel lekker in het zonnetje. De echte oversteek was wel een beetje wiebelig maar ons ontbijt bleef waar het zat. Vlak voor Wellington viel dat wel erg tegen. Sjel ging nog even naar buiten om een foto van een vuurtoren te maken. Ze kon nog net op tijd haar sjaal vangen want deze vloog pardoes van haar hals.


Bij Wellington aangekomen de weg naar de Hutt valley genomen.


In de Hutt valley op zoek naar internet want we moesten wat gegevens krijgen van het bedrijf van Milco om woensdag mee te doen aan de Expression of Interest. Gegevens doorgemaild naar Patricia. Eigenlijk hebben we ruim genoeg aan punten en hoeven we eigenlijk niet mee te doen met de loting. Maar ja, je moet wel aan de eisen voldoen.


De Hutt valley kun je vergelijken met Zaandam. Mensen die in Wellington werken maar iets vrijer willen wonen dan in een grote stad. En zoals de buitenwijken eruit zagen kun je zeggen dat ze wel gelijk hebben. Tevens zijn hier leuke wandelroutes. Deze route hadden we vorig jaar niet genomen. Je rijd door de bergen / heuvels. Gereden door Greytown. Dit vonden we echt een heel leuk dorp. Authentieke huisje en het hele dorpje in dezelfde stijl. In Masterton nog even gelopen maar op het moment dat wij de auto uitstapten sloten de meeste winkeltjes. Omdat we in het dorp geen geschikte rest area konden vinden om te overnachtten zijn we iets richting het noorden gereden. Een leuke plek gevonden. Midden tussen de weilanden en de koeien in. Met wel 1 boerderij als uitzicht.


Koken, even het kacheltje aan, stukje film kijken totdat de batterij leeg was en weer tijd voor het avondslaapje.




Dinsdag 29 augustus 2006.


We gaan vandaag maar een klein stukje rijden. Richting Napier. Napier is een echt kunstenaars stadje. Bij de I-site een camping opgezocht. Boodschappen gedaan en toch richting de camping gereden die een stukje buiten de stad lag. Het was zo lekker weer en eigenlijk  hadden we allebei geen zin om door de stad te hobbelen.


Op de camping eerst lekker gedoucht. Het strand op geweest en lekker zitten lezen in de zon. In de avond onder het genot van een wijntje een filmpje gekeken. We hebben de serie Octopus mee. Deze hebben we al zo 3 jaar en nooit afgekeken. Dus het wordt tijd. 




Woensdag 30 augustus 2006.


We zaten te twijfelen aan de route.  We wilden eigenlijk de route langs de oostkust maar dat was aardig omrijden en die tijd hadden we niet. Dit moet dus maar even een aantal maanden wachten. Op richting Taupo. Onderweg gestopt bij de Waipunga waterfalls. Nergens stond deze op de kaart aangegeven maar er stond een look out bordje langs de weg en het was tijd voor een bakkie koffie. We waren blij  want het was een mooie grote waterval. Hier even een uurtje gestaan en toen verder gereden.


Bij Taupo even bij het meer gestopt. Het was hier door de wind behoorlijk frisser. Nog even gestopt bij wat uitzicht punten en de Craters of de Moon. Een thermal area. Weer opzoek naar een plekje. We vonden een gezellig park in Tokoroa waar we hebben overnacht. Het was er wel druk met grote vrachtwagens die boomstammen aan het vervoeren waren. Het rook er in ieder geval lekker naar de bomen lucht. Dat konden we de volgende ochtend niet meer zeggen want toen was de zwavellucht nadrukkelijk aanwezig. Maar het was een mooi plekje. 


Je kunt wel zeggen dat we de laatste twee dagen door een mooie omgeving hebben gereden. Bergachtig, rustig, mooie natuur en veel beestjes. Wel een plekje om vaker door heen te rijden.




Donderdag 31 augustus 2006.


Richting Hamilton gereden. Onderweg naar het bedrijf gebeld voor een afspraak voor morgen.


Deze vroegen of het mogelijk was om de afspraak naar Zaterdag te verhuizen. Geen probleem.


Hadden wij wat meer tijd voor Hamilton.


Daar moesten we opzoek naar het postkantoor op de Victoria street. Astrid en Diederick, die groen zien van jaloezie omdat wij in NZ zitten en hun in het regenachtige NL hadden een pakketje gestuurd. Heel lief. Een Holland survival pakket. Pindakaas, hagelslag, delfts blauw, een spelletje en regenjasjes die zij waarschijnlijk meer konden gebruiken want wij hebben weer een stralende blauwe lucht. Helaas was het postkantoor al enige jaren geleden gesloten en moesten we opzoek naar het andere hoofdkantoor. Maar geen nood wij weten altijd raad.



Maar A & D hartelijk bedankt. Super tof.



Lekker een dagje de stad in. Niets gekocht. Natuurlijk want we blijven toch een beetje Hollanders.


Weer een plekje gezocht om de nacht door te brengen. In Mercer aan het water gestaan.




Vrijdag 1 september 2006.


Er is er 1 jarig, dat kun je wel zien dat is Sjel. Hipper de piep hoera, weer een feestje. Bij het eerste bakkertje dat we tegen kwamen brood en gebak gehaald voor bij de koffie. Net toen we Auckland binnen reden ging de eerste telefoon van paps, mams en Naatje met de felicitaties. Leuk hoor.


De camping "Avondale" hadden we deze keer snel gevonden. Eerst koffie met gebak met Krijn en Anne. Daarna relax een douche, de was gedaan en boodschappen. Maar we werden uitgenodigd om lekker kebab te eten bij Krijn en Anne. Het werd een gezellige en late avond.




Zaterdag 2 september 2006.


Omdat we laat naar bed gingen toch maar even het wekkertje gezet omdat we om 11 uur een afspraak hadden bij Cadpro. We deden net onze ogen open toen de telefoon ging of de afspraak iets later kon. Prima konden wij mooi rustiger aan doen en alle tijd nemen voor het ontbijt en de koffie.


Tegen 1/2 1 naar het bedrijf gereden. Het is in de buurt van de camping. We (want Sjel kon gewoon mee naar binnen komen) hadden een goed gesprek. Ze hadden een voorlopig contract zodat we deze mee konden nemen naar Patrica. Het werk besproken, de arbeidsvoorwaarden en het kantoor bekeken. Nu gaat Mil van de week nog een dag heen om het salaris en de begin datum af te ronden. De begindatum zal waarschijnlijk 1/2 januari zijn omdat het bedrijf en de meeste andere bedrijven hier in NZ dan zijn gesloten.


Na 3-en reden we richting het noorden. We wilden in Pahia blijven overnachten zodat we daar morgen konden relaxen en wandelen door het stadje. Het was toch nog wel een eind. Het was al donker dat we de laatste berg afreden. En wat zagen we daar. Pech, de camping was weg.


Dus vragen bij het hotel wat ze hadden gedaan maar schijnbaar leveren huisjes meer op dan een camping. Wel jammer want je liep hier zo naar het stadje en de andere campings staan toch verder uit de buurt en moet je de auto pakken. Dus toch verder naar de camping bij de Hurarufalls. Leuke camping. Mooi aan het water alleen de keuken en de wc en douche kunnen zeker verbetert worden.


Gekookt, thee gedronken en nog even film gekeken en toen wilden de oogjes echt wel dicht.




Zondag 3 september 2006.


We werden wakker van het zonnetje dat op de bus scheen. Na een lekker ontbijt zijn we richting het stadje gereden. Daar koffie gedronken aan het water, genoten van het uitzicht en door de stad gelopen.  


Daarna terug naar de camping. Lekker aan het water, samen met familie eend, een boek gelezen. We hadden vandaag een plekje aan het water met uitzicht op de waterval.


Er is 1 nadeel van het mooie weer.


Sommige van ons weten allemaal wat het betekend om met mooi weer aan het water te staan. Lekker lezen, een beetje genieten maar dan opeens: HAP. Je voelt dat er zo een hap uit je been wordt genomen. Ja hoor: ZANDVLIEGEN. Happen, happen, happen, lekker zuigen aan die menselijke sappen. Vooral als je slaapt gaan de kleine bultjes kriebelen. De volgende dag zijn ze rood of open. De benen zien er dus niet zo mooi uit. 




Maandag 4 september 2006.


Vandaag hebben we een afspraak met het emigratiebureau. Redelijk vroeg op pad zodat we toch een beetje op tijd konden zijn. We waren bijna bij het dorp toen Patricia belden of we vanmiddag konden komen want ze had deze morgen een begrafenis. Prima, doorgereden naar de baai. Daar hebben we een paar uurtjes aan het water gestaan met uitzicht op een mooie baai met bootjes.


Om 2 uur hadden we met Patricia afgesproken. Ze hadden een huis met blauw dak op de berg. Toen we al aan kwamen rijden zagen we echter maar 1 huis met een blauw dak. Deze zag er zeer goed uit. Een lange privé oprijlaan met daarnaast allemaal mandarijnen bomen en olijven bomen. Een geweldig stuk grond met ook vanuit het huis een geweldig uitzicht over de baai die iets verder lag. Ze hadden een leuk houten huis dat ontworpen was door een Nederlandse architect. Je kunt wel zeggen dat ze op een echt perfect plekje wonen. Wat diertjes, rust en natuur.


Alle paperassen geregeld en eigenlijk ziet het er best wel goed uit. Vragen gesteld die nog niet helemaal duidelijk waren. Dus aan het einde van de middag waren we weer een stuk wijzer. Afgesloten met een bak thee toen de man van Patricia, Hong er ook bij kwam zitten. Nog even wat geklets en tegen 6 uur zijn we weg gereden.


We hoopten nog een leuke rest area te vinden voordat het donker werd. Helaas kwamen we er twee tegen maar de koeienmest overheerste te veel. Uiteindelijk kwamen we een camping tegen we daar maar gaan staan. Het is niet zo lekker om hier in het donker te rijden.


Tijdens het koken hadden we even de radio aan en daar hoorden we van het overlijden van Steve Irwin. Veels te jong en toch wel een raar idee.


Het laatste deel van de octopus gekeken en daarna gingen de oogjes weer toe.  




Dinsdag 5 september 2006.


Met uitzicht op paardjes hebben we een kopje thee gedronken en daarna zijn we naar het dorp Kawakawa gereden. Hier gingen we even brood halen en hier zijn de zijn de openbare toiletten van de kunstenaar Hundertwasser gegaan. Best wel grappig om te zien. Ook waren er gift winkeltjes met kaarten, schilderijen, kopjes van deze heer. Maar NZ$ 165 voor een espresso kopje is wel wat overbodig. Naar het park gereden en daar eerst ontbeten.


Onderweg koffie gedronken en nog even een stop gemaakt bij het plaatsje Orewa. Hier naar wat makelaars gegaan om info te halen over huurhuizen in deze omgeving. Toevallig liepen we tegen een NL winkel "The Windmill" aan. Allemaal NL producten behalve pindakaas want dat hebben ze ook in NZ en dan word het toch niet verkocht. Direct enige informatie aan de dame gevraagd. Het schijnt toch een stukje te rijden zijn naar Auckland. 39 km. Maar in de spits duurt het toch nog even. De prijzen zijn gelijk aan Auckland dus dan kun je eigenlijk beter dichtbij gaan zitten. Orewa is ook niet meer zo rustig omdat het aan het strand ligt en er ook veel mensen willen wonen.


Tegen 4-en kwamen we weer op de camping Avondale aan. Eerst even bij gekletst, daarna gekookt. Wat gaat de tijd toch snel.




Woensdag 6 september 2006.


Milco had om 10 uur een afspraak bij het bedrijf. Dus Mil ging op pad met de camper en Sjel ging met Anne naar St Lukes. Daar heb je een groot winkelcentrum waar je je wel een aantal uren kunt vermaken.


De dames kwamen rond 6 uur thuis en hadden een heerlijke grote verse zalm meegenomen. Met wedges uit de oven, sla, bonen en de vis van de BBQ hebben we lekker met zijn 4 zitten eten. Het wordt toch altijd iets later dan gepland.




Donderdag 7 september 2006.


Vandaag rustig opgestaan, gedoucht en richting het bedrijf gereden. Milco zou vandaag Greg  ontmoeten, die de sales mensen help met de technische kant van het product. Het Autocad 3d programma werd geïnstalleerd zodat Milco alvast meer kon oefenen. Eigenlijk was alles zo beetje rond.


Helaas toen Mil terug was moest hij even contact opnemen met Patricia. Er was iets met de immigratiedienst. We waren geselecteerd maar ondanks dat keuren ze de job offer niet goed. Dat heeft nogal een gevolgen maar dat is een te lang verhaal om even op te schrijven. Moeten nog even afwachten maar het is wel een behoorlijke domper.


Ondanks dat, toch onze planning doorlaten gaan om naar de ZOO in Auckland te gaan. Het was inmiddels al 2 uur in de middag en we hadden nog niet ontbeten dus eerst in de zoo maar op zoek naar een broodje. Daarna de zoo in. Een leuke dierentuin. Mooi aangelegd met veel mooie planten. Natuurlijk de dieren die we gewend zijn maar ook de Kiwi's. Het blijven rare kippetjes. De zandmannetjes die altijd maar blijven snuffelen en de pinguïns. De blauwe en ja hoor we stonden heel dicht bij en mochten gewoon praten. Het was een leuke middag.


Ja, voor de rest kunnen we alleen maar afwachten en hopen dat we morgen of maandag meer weten met positief resultaat.