HOME               OVER ONS               LANDEN MET FOTO’S & VERHALEN               LINKS               CONTACTHOME.htmlOVER_ONS.htmlLANDEN.htmlCONTACT.htmlshapeimage_1_link_0shapeimage_1_link_1shapeimage_1_link_2shapeimage_1_link_3
 

THAILAND 2005



3 juli 2005


Om half 11 gingen we op weg naar Schiphol. Het was nog niet zo druk bij het inchecken maar helaas waren al wel plaatsten weggegeven. Na het inchecken nog even koffie doen met pa en ma en Gerard en Ria die ons uitzwaaiden. Om half 1 door douane om nog even rond te neuzen. Nog even een broodje eten en op naar het vliegtuig. Wat een tegenvaller zeg. Of wat zijn wij verwend. Het vliegtuig was ouderwets. Geen eigen tv, radio of spelletjes scherm. Het wordt dus gewoon kijken wat er wordt gedraaid.




4 juli 2005


Na 10 en een half uur landden we in Bangkok. Daar een taxi gepakt en naar het hotel (Grand China Princess) gereden. Dit ging allemaal vrij vlot. Eerst even een uurtje geslapen en daarna met de map van Chinatown en het Centrale deel van Bangkok op naar Khoa San Road. Dit is een echt backpackers gebied en we wilden hier voor tickets kijken.


Uiteindelijk zijn we geslaagd voor tickets naar Vietnam en zullen we woensdag die kant op vliegen.


Langs een parkje, langs het Grand Palace naar het hotel gelopen. Beneden in het hotel zijn wat winkels en restaurantjes. Hier even snel gegeten en toen naar boven om wat tv te kijken en om op tijd het bedje in te gaan om de slaap weer in te halen.




5 juli 2005


We werden wat duffig  wakker en voordat we aan het ontbijt zaten was het wel een uurtje later. Na het ontbijt een tuk-tuk gepakt naar het Grand Palace. Onderweg werd door aan aantal Thaise mannen verteld dat deze gesloten was tot 13.00 uur. Maar dit hadden we enkele jaren geleden ook meegemaakt dus we lieten ons niet overhalen. En gelukkig we konden gewoon het paleis in.


Grapje van de Thai-en:  we vroegen voor Nathalie studenten korting. Het antwoord: Hier in Thailand kan men alleen studeren als je kleiner dan 1,20 meter bent. Helaas Nathalie zij is iets groter dus geen korting.


Na een uurtje of 2 weer terug naar het hotel. Daar lagen netjes de tickets klaar voor Vietnam. Eerst even wat gedronken en toen richting zwembad. Een super zwembad. 1 Meter diep en ongeveer 2 bij 4 meter. Maar maakt niet uit. Even blijven luieren op het terras.


In de avond richting de eet tentjes in Chinatown. Eerst diverse kippenvlees en daarna een bordje rijst met groente. Geweldig die prijzen. Totaal met drinken 140 Baht. Omgerekend bijna  3 euro voor drie personen.


Na het eten richting hotel.




6 juli 2005


Op tijd opgestaan om na het ontbijtje met de taxi naar het vliegveld te gaan. Om 14.00 uur vlogen we naar Vietnam – Ho Chi Minh City ook wel Saigon. Na de bevrijding van Vietnam in 1975 is de naam van de stad veranderd in de naam van de president (zie verder bij Vietnam).




31 juli 2005


We zijn weer in Thailand. Aangekomen op het vliegveld hebben we de bus gepakt naar de stad. Deze is een stuk goedkoper dan de taxi en hij brengt je tot in het centrum van de stad.


Op de Khao San Road werden we gedropt voor het Sawadee hostel. Hier zijn we als eerste gaan kijken, maar de kamer was flink aan de prijs. Sjel is hier blijven zitten met de tassen en Naat en Mil zijn de stad ingegaan op zoek naar een hostel. Deze hadden we al snel gevonden (dachten we). Een kamer voor twee maar er kon een matras in dus ging het net met z’n drieën. Terug om Sjel te halen met tassen en weer retour naar het hostel. Helaas kon er ineens geen matras op de grond en het speet de manager heel erg. Ja, ja. Klanten lijmen want we konden wel twee kamers nemen. Dit pikte we niet dus zijn we verder gegaan op zoek naar een ander hostel.


We vonden uiteindelijk een nieuw hostel met nette kamers, de Lamphu House. De eerste nacht moesten we kramperen met wat dekens op de grond omdat de 3-persoons kamer later pas vrij kwam. Lekker even wat eten in de stad. Onderweg kwamen we Martijn en Simone weer tegen. We hadden ze eerder ontmoet in Vietnam op een boot trip die we daar maakten. We hebben in een cafeetje wat zitten praten en drinken, het was weer erg gezellig. We lagen dus niet op tijd in bed.




1 augustus 2005


Een regenachtige dag. De buurt even verkennen en veel winkeltjes in om te schuilen. Er is in deze buurt (Khao San Road) veel te beleven voor de backpackers. Er zijn veel hostels, kraampjes met kleding, cd/dvd’s, fruit en veel eten. Bij de Starbucks zijn we even lekker gaan zitten met koffie en een taartje, deze hadden we ondertussen wel verdiend.


We hebben een toertje geboekt naar Kanchanaburi waar we over twee dagen heen gaan.


Lekker weer Thais gegeten, internetten en even gebeld. Op de kamer nog wat zitten lezen.




2 augustus 2005


Weer wakker geworden met een flinke plens bui. Het weer zit niet erg mee want er komt een storm depressie over het land en dat merken we goed. De kranten waarschuwen voor erge hoge golven dus de bootjes blijven aan de kant. We wilde eerst nog naar een eiland maar dat stellen we nog even uit.


Met een tuk-tuk zijn we naar de Siam buurt gegaan. Voor 150 Bath wilden ze wel rijden, maar dat deden we niet. Vervolgen gingen we voor 30 Bath naar het centrum maar moesten we wel even onderweg stoppen bij een juwelier. 10 minuutjes binnen geweest en snel weer de taxi in. Je bent tot niks verplicht alleen kijken is voldoende om de taxichauffeur een tank bon te laten krijgen, of te wel jou korting op de rit. 1 euro = 50 Bath.


In de Siam buurt zijn de betere winkelcentrums waar je dus lekker binnen kunt lopen. Hier hebben we de eerste inkopen gedaan. Na uren verder kwamen we met volle tassen weer buiten (vrouwen natuurlijk). Eenmaal buiten gingen voor een 1-stop weer terug naar onze kamer. De kleding maker wilde ons niet te lang in z’n winkel hebben omdat hij het toch wel doorhad dat we alleen voor de chauffeur hier kwamen. We stonden binnen twee minuten weer buiten.




3 augustus 2005


Vroeg op want de bus gaat om 7 uur naar Kanchanaburi. Even een paar andere mensen opgepikt en met 10 mensen gingen we op pad.


Kanchanaburi ligt 130 km ten westen van Bangkok. De stad is bekend om “The Bridge Over The River Kwai”. In 1942 gaf het Japanse leger opdracht voor de bouw van een spoorweg tussen Siam en Burma. 30.000 westerse gevangene en 100.000 Aziatische arbeiders werkte aan de 415 km lange spoorlijn en hadden het vreselijk hard te verduren. Toen de Japanners besloten dat ze deze spoorlijn  wilde gebruiken om India binnen te vallen (wat nooit is gebeurd), voerde ze het tempo zodanig op dat het leven er een hel werd. De dwangarbeid en de malaria eisten duizenden mensenlevens. De laatste maanden moesten ook de Japanse bewakers meewerken om niet achter te raken op het schema. De brug werd een tiental keer gebombardeerd.


Als eerste zijn we gestopt bij de begraafplaats waar vele buitenlandse slachtoffers liggen. We konden het terrein niet op omdat het te hard geregend had, dus het was erg drassig.


Vervolgens gingen we naar de beroemde brug waar het gelukkig nog niet zo druk was. We zijn er overheen gelopen en hebben foto’s kunnen nemen zonder toeristen erop.


Met het busje werden we een stuk omgereden om daar op de trein te stappen die over de “Death Pass” reed. Dit is een stuk spoorweg langs de bergen die gemaakt is van hout. Het kraakt aan alle kanten en het indrukwekkend om te zien. Hier zijn vele arbeiders omgekomen, dus vandaar de naam.


Tussen de middag kregen we lekker Thais eten in een klein restaurantje. Vervolgens werden we voor een uur gedropt bij de Erawan waterval, wat wel erg mooi was maar veel te lang.


Een uurtje later gingen we naar de Watpa Luangta Bua Yannasamanno ook wel “The Tiger Temple”. Dit is een gebied waar monniken leven. De monniken vangen gewonden dieren op, laten ze herstellen tot het moment dat ze weer terug kunnen keren in de natuur. In 1994 werd dit park gebouwd en in 1995 kwamen de eerste dieren. Er zitten herten, apen, paarden, vogels en vooral veel tijgers. Er worden vooral jonge tijgers binnen gebracht waarvan de moeder is afgemaakt door stropers. Ze leven in het grensgebied tussen Thailand en Burma. De jonge tijgers worden grootgebracht door de monniken en deze zijn de hele dag met ze bezig, hierdoor raken ze gewend aan mensen en zijn ze erg tam.


In de Tiger Canyon kun je bij de tijgers komen, maken ze foto’s en kun je ze aanraken zonder dat er een hek tussen zit. We hebben niet de verzekeringspolis nagekeken of een eventuele aanval verzekerd is, wel erg gevaarlijk maar toch maar doen.


Dit was echt geweldig, de dames werden bij de tijgers gezet en ik kon zelf een paar foto’s nemen. Vervolgens werd ik (Mil) bij een grote tijger gezet. Ik moest op de grond gaan zitten en vervolgen legde ze het lieve poesje met z’n kop op mijn schoot.


Later heb ik gevraagd of de leider Abbot-Pra Acharn Phusit (Chan) Khantitharo wilde poseren voor een foto met de grote tijger. Dit is gelukt en met een geweldige ervaring gingen we weer terug naar Bangkok (3 uur).




4 augustus 2005


Na een rustig ochtend zijn we gaan lopen naar “Wat Po” de tempel van de liggende boeddha. Dit is de oudste en grootste tempel van Bangkok, gebouwd door Râma I in de 18e eeuw. Het is de mooiste, omdat hij in een omgeving met groen en rustplaatsen ligt. Daarbij bruist het de Wat Po, in tegenstelling tot het “Grand Palace”, van leven.


Er zijn  monniken natuurlijk, maar ook een massageschool, waarzeggers, een meditatie-ashram en een cafeetje.


Bij de ingang van de tempel van de liggende Boeddha, staan twee grote stenen figuren met een hoge hoed en lange stokken in de hand. Binnen in de tempel is een reusachtig groot beeld van een liggende Boeddha, 45 meter lang en 15 meter hoog, een beetje krap in de tempel.


Hij heeft een spottende glimlach, fijn haar en met parelmoer ingelegde voeten, die de kwaliteiten van de Boeddha moeten illustreren. De liggende positie betekend dat hij in afwachting is van het nirwana, het punt van bevrijding van de reïncarnatiecyclus.


Bij de Starbucks hebben we lekker koffie zitten drinken en een spelletje gespeeld.




5 augustus 2005


Een dagje lekker niets doen. Lekker lezen, spelletje doen en snoepen op de kamer. ’S avonds op de straat lekker een paar gerechtjes geprobeerd, erg lekker allemaal.




6 augustus 2005


We zitten voorlopig nog steeds in Bangkok vast want er is geen verbetering in het weer. Jammer maar we hebben ook geen zin om in de regen op een eiland te zitten.


Overdag weer rustig aan gedaan. Sjel was niet zo lekker. In de middag even een rondje gelopen. Om 6 uur moesten we even kleding passen en daarna de tuk-tuk naar het Lumpini station gepakt om een wedstrijdje thaiboksen te gaan kijken. Maar wat werden we daar verrast. De prijs voor een kaartje was gestegen naar 30 euro. We hadden nog op internet gekeken en daar stond 250 baht. (5 euro) De mannen van het stadion zeiden zelf al: jullie toeristen komen hier vaak maar 1 keer en betalen toch wel. Pech, want wij doen daar niet aan mee! Daarna even om de hoek rondgelopen bij de night bazaar.


Omdat de Pathong nachtmarkt hier niet ver vandaan was zijn we hier ook nog maar even een kijkje gaan nemen. Wij vinden deze markt totaal niets aan maar wilden even de dansende dames in bikini op de bar aan Nathalie laten zien. Op de markt hangt echt geen sfeer, deze is vel leuker op Khao San Rd. De tuk-tuk chauffeurs zijn ook al aardig op weg om de toeristen uit te buiten. We waren gekomen voor 100 baht met een taxi. Wilden we weg vroeg een chauffeurtje 400 baht. Gewoon dus even geduld en dan komt er altijd wel een eerlijke Thai.


Op Khao San Rd. iets gegeten.




7 augustus 2005


Vandaag naar de weekend market. Het is een grote markt en er wordt van alles verkocht. De straatjes tussen de kraampjes zijn er erg smal en het is er erg warm en druk. Maar wel een gezellige markt. Tussendoor brak er een hevige onweersbui los en moesten we soms springen om over een plas heen te gaan. Naar het hostel was weer een ander probleem. Ze taxi chauffeurs wilden niet zo ver terug rijden.


In het restaurant kwamen we weer de Duitsers tegen die ook met de trip naar Kanchanaburi waren. Zij kwamen vervroegd terug uit Changmai. Dit schijnt de afgelopen jaren ook al erg veranderd te zijn. Erg veel vrouwelijk prostituees en andere Thai-en die je maar lastig blijven vallen. Jammer want wij vonden het een de leukste plaatsen. Na het eten zijn we naar de Shark gegaan. Een Volkswagen bus die als bar fungeert. Een party tent met tafels en stoelen eronder. Zo heb je ook een bar. Wat cocktails gedronken. (sex on the beach) Toen we op de kamer kwamen hebben we naar de nieuwe Herbie film gekeken. Draait hier nog in de bios maar toch op DVD te koop.




8 augustus 2005  


Vandaag op naar de Dustin Zoo. De dierentuin van Bangkok. Er schijnen 2000 dieren te wonen. Jammer genoeg kwamen we hier niet met een voldaan gevoel naar buiten. Er waren weinig dieren. De dieren en de verblijfplaatsen zagen we verwaarloosd uit. Wel een paar varanen zien zwemmen maar voor de rest niets veel bijzonders. Ze hadden zelfs hanen in een hok. Raden het mensen dus aan om deze attractie maar over te slaan.


Bij Starbucks koffie gedronken en een spelletje skip-bo gespeeld.